No matter what

Και που λες. Είμαι σε βαθύ συλλογισμό.

Διάβασα την προηγούμενη εβδομάδα για το κορίτσι στην Ολλανδία που της αποδέχθηκαν το αίτημα της για ευθανασία. Πολύ περιληπτικά να σου πω για την ιστορία ότι πρόκειται για ένα κορίτσι 19 χρονών που μετα από πάρα πολλά χρόνια σεξουαλικής κακοποίησης, μπήκε σε ψυχιατρείο έχοντας πάρα πολλές διαταραχές και δυσκολίες και οι γιατροί απεφάνθησαν ότι κρίνεται κατάλληλη να της δοθεί η άδεια για ευθανασία μιας και η κατάσταση της είναι τόσο σοβαρή που ποτέ δε θα μπορέσει να ζήσει μια ζωή symptom free ( τα αγγλικά που λέγαμε!). Δε θα μπω καθόλου στη διαδικασία να αναλύσω τους λόγους για τους οποίους για εμένα αυτό είναι λάθος. Αυτή η είδηση όμως σε συνδυασμό με  μια ακόμα με έκαναν να σκεφτώ το τι μαμά θέλω να είμαι. Άσχετο? Περίμενε θα καταλήξω κάπου……(ένα ακόμα στοιχείο που με διακρίνει είναι οι πολύπλοκοι συλλογισμοί μου. Ξέρεις από αυτούς που για να πας Τρίκαλα περνάς από Θεσσαλονίκη)

Διάβασα επίσης (σου το είπα ντε ότι διαβάζω πολύ) για μια κοπέλα με AIDS που πέθανε. Αυτή η κοπέλα ήταν μια χρήστης ναρκωτικών και ιερόδουλη που το όνομα της και η φωτογραφία της είχαν δοθεί στη δημοσιότητα κάποια χρόνια πίσω με μεγάλο σκάνδαλο περί « επικίνδυνων γυναικών που σπέρνουν τον ιό του AIDS σε ανυποψίαστους πελάτες». Είχε γίνει τεράστιο ζήτημα τότε σε όλες τις εκπομπές, με τις φωτογραφίες των κοριτσιών αυτών να παίζουν παντού. Παντού όμως. Και αναρωτιόμουνα και τότε και τώρα. Δεν υπήρχε τρόπος να ειδοποιηθούν οι πελάτες των κοριτσιών αυτών χωρίς να διαπομπευθούν έτσι? Λες και οι πελάτες που πλήρωναν τα διπλά για να πάνε με αυτά τα κορίτσια-κινούμενες σκιές χωρίς προφυλακτικό θα έπεφταν από τα σύννεφα αν θα κολλούσαν κάποια ασθένεια. Αφού τα έβλεπες τα κορίτσια ότι ήταν άρρωστα. Και όχι από την ασθένεια τους φυσικά. Ήταν χρήστες ουσιών. Με το ζόρι περπατούσαν, όπως πολλοί χρήστες κυρίως ενδοφλέβιων ουσιών. Τους είδα από κοντά σε μια εξόρμηση μου με το ΚΕΘΕΑ (Γιώργο σε ευχαριστώ πολύ) και έχω πολλά να σου πω και για αυτούς. Αλλά όχι τώρα.

Τώρα θέλω να καθίσω και να σκεφτώ γιατί το έκαναν τότε έτσι? Γιατί η μεταχείριση σε αυτές οι κοπέλες ήταν τόσο μεσαιωνική? Ναι, μεσαιωνική την θεωρώ αφού τις βάλαμε στην αρένα και περιμέναμε να τις κατασπαράξουν οι τίγρεις (οπού τίγρεις βλέπε κοινωνία). Γιατί δε σεβαστήκαμε την αδυναμία τους και τις καταδικάσαμε έτσι απλά. Γιατί τους δείξαμε ποσό πολύ τις σιχαινόμαστε (οι αστυνομικοί τις έσερναν στην Ευελπίδων φορώντας γάντια λες και θα κολλούσαν τίποτα μόνο και που τις ακουμπούσαν! Θεέ μου τι μεσαίωνας!).Και τέλος, γιατί τις ξεγράψαμε έτσι γρηγορά από το χάρτη?  Και εδώ έρχεται και κουμπώνει και η κοπέλα από την Ολλανδία. Πως μπορείς να πεις τόσο νωρίς ότι « εμένα η δουλειά μου τελείωσε εδώ. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο βελτίωσης. The End!»?

Ξέρεις, ως μαμά αυτό με ανησυχεί διπλά. Όταν ένα ρούχο δε μου κάνει πια ( είπαμε έχουμε περάσει και από 2 εγκυμοσύνες dear) το αποσύρω από τη συλλογή μου. Όταν ο μαρκαδόρος στεγνώσει (Θεέ μου παράδειγμα. Μαμά με περικεφαλαία θα με έλεγα at least), τον πετάμε. Όταν το παιδί μου όμως παρεκκλίνει του δρόμου που εγώ θεωρώ πως πρέπει να ακολουθήσει? Τότε τι? « Θα είμαι για πάντα δίπλα σου» « Ό,τι χρειαστείς η μανούλα είναι εδώ αγάπη μου» λένε όλες οι μαμάδες στα παιδιά τους. Βέβαια το επόμενο λεπτό που θα πέσει θα βιαστούν να πουν «Εμ στα’λεγα! Αφού ήθελες να σκαρφαλώσεις καλά να πάθεις». Ωπ, τι έγινε εδώ?  Που είναι η μανούλα που θα είναι εδώ για ό,τι την χρειαστείς? «  Εντάξει, έκανα λάθος αλλά και αυτή μου είχε πει θα είναι εδώ πάντα.» θα σκέφτεται το δόλιο το παιδάκι.

Τι έγινε και χάσαμε την κατανόηση μας? Γιατί είμαστε πάντα έτοιμοι να πέσουμε πάνω στον άλλον και να του επιρρίψουμε ευθύνες ακόμα και όταν το φταίξιμο είναι 50 50? Γιατί όταν κάποιος έχει μια αδυναμία ή τον απορρίπτουμε ή τον βλέπουμε με τόσο οίκτο και λύπηση που έχει το ίδιο αν όχι χειρότερο αποτέλεσμα?

Αναρωτιέμαι τι θα γινόταν αν στην Ολλανδή κοπέλα το feedback από τους γιατρός της δεν ήταν « οκ, κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε. Δοκιμάσαμε τόσα διαφορετικά approaches και τίποτα δεν πιάνει. You are a lost case » θα άλλαζε κάτι?

Και αν σε αυτές τις κοπέλες που τόσο πολύ έχουν υποφέρει από εξευτελισμό και ταπείνωση στη ζωή τους αν τους δείχναμε ότι εγώ είμαι εδώ για εσένα. Θα βάλω πλάτη μπροστά και θα σε βοηθήσω. Έχεις κάνει πολλά λάθη αλλά δεν ήρθε το τέλος του κόσμου.

Αυτά λοιπόν ήθελα να σου πω σήμερα. Για τα παιδιά που μεγαλώνουμε. Ποσό σημαντικό είναι να ξέρουν (αλλά και να βλέπουν ) ότι είμαστε κοντά τους. Ότι σε ένα στραβοπάτημα δε θα τους περιμένουμε στη γωνία να πούμε « στα’λεγα εγώ» ( αλλά φυσικά ούτε και να είμαστε τόσο από πάνω τους που να μην προλαβαίνουν να κάνουν λάθη, άλλη ιστορία αυτή. Εξίσου τραγική. Θα στην πω άλλη φορά…). Το « Σ ‘αγαπώ no matter what » σε άλλη διάσταση.  Την επόμενη φορά λοιπόν που το παιδί μας θα κάνει κάποιο λάθος ας αφήσουμε στην άκρη το δασκαλίστικο στυλακι και τις εξυπνάδες και ας του δείξουμε ότι και με αυτό το λάθος η μαμά μου με αγαπάει. Μπορεί να σηκώσει τις επιτυχίες μου αλλά και άλλο τόσο μπορεί να σηκώσει και τις αποτυχίες μου και τις αδυναμίες μου.

Συχνά πυκνά λέω στις κόρες μου τους λόγους για τους οποίους τις αγαπάω. Τους λέω λοιπόν πόσο τις θαυμάζω, πόσο τα καταφέρνουν σε αυτά που τους αρέσουν, πως ανταπεξέρχονται στις δυσκολίες (περάσαμε πολλές φέτος believe me), πως μιλάνε μεταξύ τους αλλά και πόσο πολύ τις αγαπάω όταν θυμώνουν, όταν κλαίνε « γιατί έτσι κάνουν οι άνθρωποι όταν στενοχωριούνται καμιά φορά» και ούτε καθεξής…

Η μεγάλη μου η κόρη λοιπόν , 4 ετών, συμπληρώνει κάθε φορά « και όταν φωνάζουμε και όταν τσακωνόμαστε και πάντα μαμά!»

Και πάντα αγάπη μου! Και πάντα!!!

 

…..cause parETTYng  equals acceptance and understanding!!!

 

Να είσαι καλά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s