«Buon giorno principessa!»… Μας άναψες φωτιές αλλά χαλάλι!

Θέλω μέρες να σου γράψω για ένα θέμα της επικαιρότητας. Ήθελα να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά γιατί να σου πω την αλήθεια μου, σκέφτηκα πααααααρα πολλά πράγματα που αφορούσαν την συγκεκριμένη είδηση .

Διάβασα λοιπόν για αυτό το συμβόλαιο τιμής που θα κληθούν οι μαθητές να υπογράψουν στην αρχή της νέας χρονιάς. Ο υπουργός παιδείας Νίκος Φίλης με την ομάδα συνεργατών του συνέταξαν ένα κείμενο μέσα στο οποίο δίνονται στα παιδιά παροτρύνσεις- συμβουλές για το πως πρέπει να φέρονται απέναντι στο σχολείο και στους συμμαθητές τους. Μέσα σε όλα αυτά ο υπουργός θεώρησε σκόπιμο να καθοδηγήσει τους γονείς θα τολμούσα να πω, για το πως θα πρέπει  να προσφωνούν τα παιδιά τους….ή μάλλον για το πως καλό θα ήταν να ΜΗΝ τους προσφωνούν. Είπε λοιπόν ούτε λίγο ούτε πολύ ότι το να αποκαλούμε τα παιδιά μας «πριγκίπισσα μου» και « πρίγκιπά μου» ενισχύει στα μάτια των παιδιών τον διαχωρισμό της κοινωνίας μας σε κοινωνικές τάξεις και με τον δικό του αριστερό τρόπο σκέψης δεν υπάρχουν (ή δε θα έπρεπε να υπάρχουν) τίτλοι ευγενείας ή ευγενείς εν γένει μιας και ευγενείς ζουν σε άλλα καθεστώτα από το δικό του.

Αρχικά θέλω να σου ξεκαθαρίσω ότι εγώ δεν φωνάζω τις κόρες μου « πριγκίπισσα μου» και όλα τα συναφή! Να τους έχω πει « πριγκιπισουλα μου σε λατρεύω» 10 φορές στη ζωή τους ζήτημα είναι! Διαφωνώ ωστόσο με τον λόγο (που τουλάχιστον εγώ διάβασα και κατάλαβα) για τον οποίο ο υπουργός συμπεριέλαβε αυτή την προτροπή στους γονείς και αυτό σου παραθέτω!

Συζητούσα παλιά με μια φίλη μου και της έλεγα ότι στα παιδιά μου θέλω σίγουρα να τους μάθω , και κυρίως να τους δείχνω κάθε μέρα με την συμπεριφορά μου ότι όλοι είμαστε ίσοι αλλά δεν είμαστε ίδιοι. Δεν είναι όλα τα λουλούδια ιδία. Μπορεί να χρειάζονται όλα τα λουλούδια νερό για να μεγαλώσουν αλλά υπάρχουν άπειρα είδη σε διαφορετικό μέγεθος και χρώμα.

Το ‘πιασες? Το μεγαλοστελεχος μιας διαφημιστικής είναι ίσο με τον δάσκαλο στο σχολείο του παιδιού του που είναι ίσος με τον τύπο που σου έφτιαξε καφέ στα Everest που είναι ίσος με τον Πακιστανό που καθαρίζει τα τζαμιά στην εταιρία που δουλεύεις. Πρόσεξες τι σου είπα? Είναι ίσος! Όχι ίδιος. Και η κυβέρνηση σας κύριε Φίλη έχει κάνει τα πάντα για να μας το αποδείξει αυτό!  Κάθε μέρα που περνάμε  από το Ελληνικό, εκεί που έχετε παρατήσει χιλιάδες μετανάστες σε άθλιες συνθήκες, εγώ σίγουρα δεν μπορώ να πω στο παιδί μου ότι είμαστε όλοι ίδιοι. Γιατί το παιδί μου κύριε Φίλη βλέπει ότι τα παιδάκια εκεί δεν έχουν τίποτα ίδιο με την ίδια. Βλέπει ότι περπατάνε ξυπόλητα και ταλαιπωρημένα. Βλέπει ότι είναι πεινασμένα όταν σταματάμε στο περίπτερο μπροστά από το αεροδρόμιο και αυτά μαζεύονται σαν τις μύγες από πάνω μας για να τους πάρουμε το οτιδήποτε. Ινδία φάση σου λέω δηλαδή….. την ιδιά στιγμή όμως θα πάμε σπίτι μας και θα μαζέψει τα παλιά της ρούχα « που είμαι μεγάλη και δε μου κάνουν πια» και παιχνίδια και φαγητό και θα μου πει να τα πάμε στα παιδάκια που δεν έχουν. Γιατί είμαστε ίσοι  και αντιμετωπίζουμε όλους τους ανθρώπους με σεβασμό . Αλλά όχι ίδιοι.  Και αυτό το 4χρονο παιδί μου το βλέπει κύριε Φίλη!

Αναρωτιέμαι τι να σημαίνει το γεγονός ότι θεωρήσατε τόσο σημαντικό για ένα παιδί να το προσφωνούν οι γονείς του « πριγκίπισσα μου»  που να αποτελεί επαρκή λόγο να το συμπεριλάβετε στο συμβόλαιο που οι μαθητές θα πρέπει να υπογράφουν στην αρχή της χρονιάς. Δηλαδή για πείτε μου ποιο σας ακούγεται πιο τραυματικό? Το « πριγκιπισσουλα μου μπορείς να μου φέρεις ένα στυλό σε παρακαλώ?» ή το « γαμω το κέρατο μου. Αι στο διάολο πια! Ούτε να ψωνίσει δεν μπορεί ένας άνθρωπος » ( έχω να σας πω ότι αυτό είναι αληθινό περιστατικό που ήμουνα παρούσα σε κατάστημα ρούχων με πατέρα να μιλάει έτσι στην κόρη του).

Αν θέλετε κύριε Φίλη να βοηθήσετε την ελληνική οικογένεια να μεγαλώσει καλύτερα παιδιά με αγάπη και σεβασμό προς τον συνάνθρωπο τους θα ήταν προτιμότερο να στρέψετε την προσοχή σας σε αυτούς τους γονείς……στους γονείς του κοριτσιού από το κατάστημα ρούχων. Στους γονείς που δέρνουν τα παιδιά τους. Στους γονείς που φωνάζουν στα παιδιά τους σαν να είναι εκείνα υπεύθυνα για όλα τα δεινά που αντιμετωπίζουν στη ζωή τους. Στους γονείς που ειρωνεύονται τα παιδιά τους και τα κάνουν να αισθάνονται ανεπαρκή. Στους γονείς που απορρίπτουν τα παιδιά τους επειδή δεν τους εκπληρώνουν με τις πράξεις τους δικά τους ανεκπλήρωτα Θέλω.

Σε αυτούς τους γονείς να εστιάσετε κύριε Φίλη. Και αφήστε τις πριγκίπισσες και τους πρίγκιπες στα παραμύθια που τόσο απολαμβάνουν τα παιδιά.

Αλήθεια κύριε Φίλη εσάς οι γονείς σας σας διάβαζαν παραμύθια? Σας έλεγαν πόσο ξεχωριστός είσαστε, όχι σε σύγκριση με τους άλλους! Αλλά για τους ίδιους! Γιατί ξέρετε? Όταν εγώ θα πω λοιπόν τις κόρες μου πριγκιπισσουλες δε σημαίνει ότι τις μεγαλώνω ώστε να πιστεύουν ότι είναι ανώτερες από τους γύρω τους και χαίρουν ειδικής μεταχείρισης από την κοινωνία. Ούτε σημαίνει ότι είναι οι αδύναμες κορασίδες που περιμένουν τον πρίγκιπα καβάλα στο άσπρο άλογο να έρθει να τις σώσει (διαφωνώ με αυτά τα μηνύματα που περνάνε στα κοριτσάκια τα κλασσικά κυρίως παραμύθια γι’ αυτό και τέτοια παραμύθια στο σπίτι μας αν τα ακούσεις θα ακούσεις ένα διαφορετικό τέλος…. ένα parETTYng ending!! ). Απλά σημαίνει ότι για ΕΜΕΝΑ είναι μοναδικές και ξεχωριστές και αυτό κύριε Φίλη είναι ωραίο να το ακούν τα παιδιά! Είναι ωραίο να βλέπουν τον θαυμασμό στα μάτια μου όταν τις κοιτάω στις σχολικές γιορτές! Γιατί ξέρουν ότι τις καμαρώνω κύριε Φίλη.

Ξέρετε τι είπε η κόρη μου στο κουκλάκι της  προχθές υπουργέ μου? Έπαιζε με το « μωρό » της και του μάθαινε να πηδάει. Μετά λοιπόν από το μάθημα που του έκανε για « το πως πρέπει να πέφτει και να βάζει τα χέρια μπροστά για να μην χτυπήσει» το μωράκι της έκανε ένα σάλτο και « τα κατάφερε». Το πιάνει λοιπόν η κόρη μου με χαρά και του λέει:

« Μπράβο μωράκι μου! Τα κατάφερες! Είμαι περήφανη για εσένα!»

Και έτσι ξέρω κύριε Φίλη ότι οι κόρες μου γνωρίζουν πολύ καλά πόσο ξεχωριστές είναι στις ζωές μας! Γιατί όλα τα παιδιά είναι μοναδικά και αυτό αυτόματα τα κάνει να μην είναι ίδια μεταξύ τους. Και αυτό άλλωστε είναι το ωραίο!

………. cause parETTYng is all about princesses and love!

 

Να είσαι καλά.

One thought on “«Buon giorno principessa!»… Μας άναψες φωτιές αλλά χαλάλι!

  1. Συμφωνώ σε όλα. Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας να σεβονται τον άλλο, να μοιράζονται και να συνυπάρχουν. Αλλά κυρίως να ψάχνουν την ουσία των γεγονότων. Και όχι να μένουν στην επιφάνεια των λέξεων.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s