Φτιάχνουμε μαζί το advent calendar για τα φετινά Χριστούγεννα!

Δευτέρα πάλι και τσουπ…..να’μαι πάλι και εγώ εδώ!!!

Χάθηκα λίγο, το ξέρω, αλλά επέστρεψα με Χριστουγεννιάτικη διάθεση για μια σούπερ Χριστουγεννιάτικη κατασκευή – δραστηριότητα για όλη την οικογένεια!!!

Τι εννοείς είναι νωρίς για Χριστούγεννα ? 48 μόλις μέρες μας χωρίζουν από αυτή τη μαγική μέρα!!! Εμείς ήδη στολίσαμε το δέντρο μας, ήδη παραγγείλαμε τα χριστουγεννιάτικα χειροποίητα δωράκια μας από αγαπημένες φίλες για αγαπημένους ανθρώπους και ήδη φάγαμε τους πρώτους μας κουραμπιέδες. Ε τι άλλο να σου πω? ( το ότι ακούμε Χριστουγεννιάτικα ήδη στο σπίτι μας περιττό να στο αναφέρω γιατί κατάλαβες….η τρέλα δεν πάει στα βουνά)!!

Σήμερα λοιπόν θα φτιάξουμε ένα advent calendar. Τι είναι αυτό θα μου πεις? Το είχες και στο χωριό σου θα μου πεις ? Γιατί δεν το λες στα ελληνικά θα μου πεις?

Έχω να σου πω λοιπόν ότι το advent calendar  είναι ένα ημερολόγιο στην ουσία, που μετράει αντίστροφα τις μέρες για τα Χριστούγεννα και κάθε μέρα ανοίγεις ένα φακελάκι- κουτάκι ή οτιδήποτε άλλο έχει το δικό σου ημερολόγιο και μέσα το παιδάκι σου βρίσκει μια υπέροχη δραστηριότητα να κάνετε μαζί κάθε μέρα μέχρι τις 25 Δεκεμβρίου.

Όχι, δεν το είχαμε και στο χωριό μου, αλλά μου αρέσει να εμπλουτίζω τη ζωή τη δική μου και των παιδιών μου με συνήθειες από όπου και αν προέρχονται αν αυτό μας κάνει χαρούμενους και μας ταιριάζει. Και φυσικά η αγγλική ορολογία οφείλεται ακριβώς σε ό,τι προ είπα…αφού δεν το είχα και στο χωριό μου η ελληνική ονομασία απλά δεν υπάρχει….

Πριν ξεκινήσω τα βήματα της κατασκευής να σου πω ότι μπορείς ανετότατα να αγοράσεις ένα έτοιμο από γνωστό τεράστιο παιχνιδάδικο, από τα εποχιακά καταστήματα με τα Χριστουγεννιάτικα και από καταστήματα με είδη σπιτιού που πουλάνε επίσης έτοιμα ημερολόγια αντίστροφης μέτρησης (χα…νατη και η Ελληνική ονομασία! Θα συνεχίσω με την αγγλική ωστόσο γιατί η Ελληνική μου κάνει πολλή σοβαρή). Εγώ τα 2 προηγούμενα χρόνια που το έκανα στα κορίτσια μου έτοιμο έπαιρνα! Φέτος όμως είπα να κάνω κάτι διαφορετικό. Είναι η πρώτη μου φορά, οπότε αν μπορώ εγώ, σίγουρα μπορείς και εσύ…!!

Πάμε λοιπόν να δούμε πως θα φτιάξεις το δικό σου (εύκολο) advent calendar  για το 2016!!

Τι θα χρειαστείς :

20161104_140033

-Μια κορνίζα μεγάλη ( εγώ πήρα μια 50*50)

-Φακελάκια μικρά

-Διακοσμητική ταινία washi tape με Χριστουγεννιάτικη διάθεση

-Μικρά ξύλινα μανταλάκια

-1 Κόκκινο χαρτόνι

-Χριστουγεννιάτικο χαρτί περιτυλίγματος

– Κορδόνι

-Κόλλα με γκλίτερ

 

Ώρα για κατασκευή :

Ξεκινάω με τα φακελάκια μου. Έκοψα 3 πόντους από αριστερά και 3 πόντους από δεξιά ώστε να το κάνω πιο μικρό και χαριτωμένο. Όπως ανοίγει, μέσα θα γράψω το μήνυμα έκπληξη της κάθε μέρας.

Παίρνω την κορνίζα, αφαιρώ το γυαλί ( δε θα μου χρειαστεί στην κατασκευή γενικά) και κρατάω στην άκρη το χαρτόνι πασπαρτού. Το « ντύνω» με το κόκκινο χαρτόνι.

Παίρνω το χαρτί περιτυλίγματος και κόβω 2 λωρίδες 6 εκατοστών που θα διακοσμήσουν κάθετα το κόκκινο φόντο της κορνίζας μου.

Παίρνω το κορδόνι μου, είναι 1 μέτρο και το κόβω στα 2 για να το τοποθετήσω κατά μήκος της κορνίζας και να κρεμάσω εκεί τα φακελάκια μου. Εμένα μου χρειάστηκαν 4 σειρές οπότε 2 κορδόνια του 1 μέτρου. Γύρισα την κορνίζα ανάποδα, τα κόλλησα με σελοτειπ (ναι το ξέρω πολλή επαγγελματική δουλειά…στο είπα είμαι τελείως πρωτάρα με τις κατασκευές ). Άφησα λίγο « αέρα» στο κορδόνι οπότε να έχει περιθώριο για την ταλάντωση όταν θα μπει από πάνω το κόκκινο χαρτόνι και το πίσω μέρος της κορνίζας.

Μετα περνάω στην διακόσμηση από τα φακελάκια μας. Εδώ ο καθένας μπορεί να αυτοσχεδιάσει, να ζωγραφίσει , να κολλήσει ό,τι θέλει ( και ό,τι μπορεί φυσικά). Εγώ πήρα το washi tape  μου και ξεκίνησα το παιχνίδι της δημιουργίας!

Εννοείται το τελευταίο φακελάκι, αυτό της ημέρας των Χριστουγέννων είναι διαφορετικό από τα άλλα!!!

Με τις κόλλες γκλιτερ έγραψα τα νούμερα της κάθε μέρας. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις και αυτοκόλλητα αριθμούς ή ακόμα και σφραγιδουλες. Ό,τι σου αρέσει!

Τα αφήνεις όλο το βράδυ σε οριζόντια επιφάνεια για να στεγνώσει η υγρή κόλλα καιιιι ετοιμοοο!!!!

Είδες στο είπα ότι θα είναι πολύ εύκολο?

Μείνετε συντονισμένοι γιατί σε 2 μέρες θα σας έχω ιδέες για  τις δραστηριότητες που θα μπορείτε να βάλετε μέσα στα φακελάκια…..Και έχουν τόση πλάκα!!!

Αυτά από εμένα για σήμερα…Για πείτε εσάς σας έπιασε το Χριστουγεννιάτικο κλίμα έτσι νωρίς?

Μη διστάσεις αν σου άρεσε η ιδέα να κάνεις share…!!!

……………cause with parETTYng you get creative!!!

Ένας αλλιώτικος Μικρός Πρίγκηπας στο δημοτικό θέατρο Πειραιά.

Ξεκινάμε την εβδομάδα μας πολύ δυναμικά και με φοβερή πρόταση καλλιτεχνική. Για να καταλάβεις το μέγεθος του ενθουσιασμού μου για αυτή την παράσταση αρκεί να σου πω ότι έχω δυο εργασίες να παραδώσω ( η μια είναι και παρουσίαση τρομάρα μου) μέχρι την Τετάρτη, δεν έχω κάνει σχεδόν τίποτα και κάθομαι εδώ και σου λέω για τα χθεσινοβραδινά μου θεατρικά μο20161023_210716νοπάτια.

Να σου πω λοιπόν ότι χθες πήγαμε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά να δούμε τον Μικρό Πρίγκιπα. Πριν σου πω για την παράσταση, να σε ενημερώσω αν δεν το έχεις ήδη ακούσει ότι το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, άλλαξε. Ανακαινίστηκε και έγινε ένα θέατρο που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από θέατρα που έχουν αφήσει εποχή του εξωτερικού. Με το που φτάνεις, το επιβλητικό κτήριο είναι φωτισμένο τόσο ωραία, ο κόσμος έξω μαζεμένος σε πηγαδάκια άλλοι για το θέατρο και άλλοι έτσι για την παρέα σου αναπτερώνει λίγο το ηθικό ότι όταν θέλουμε κάτι ,μπορούμε, και λίγο η μαυρίλα της εποχής ξεχνιέται. Μπαίνεις μέσα και μαγεύεσαι. Δε θέλω να σου γράψω πολλά για το κτήριο ως κτήριο γιατί μια εικόνα ισον χίλιες λέξεις και επίσης γιατί έχει τόσες ωραίες παραστάσεις για φέτος το πρόγραμμα που θεωρώ σκόπιμο να προγραμματίσεις να πας και να το δεις από κοντά.

Μια από αυτές τις παραστάσεις είναι και η χθεσινή. Ο μικρός πρίγκιπας σε σκηνοθεσία του αγαπημένου μου Δημήτρη Μπογδανου. Το έργο βασίζεται στο πασίγνωστο βιβλίο του Antoine de Saint- Exupery που όλοι ξέρουμε και οι περισσότεροι έχουμε διαβάσει. Αν π20161023_204122άλι δεν το έχεις διαβάσει δεν έχει καμία σημασία. Δράττομαι της ευκαιρίας να σου πω ότι ποτέ δεν είναι αργά και σπεύσε στο κοντινότερο βιβλιοπωλείο, αγόρασε το και διάβαζε το κάθε δυο χρόνια. Εγώ έτσι κάνω. Κάθε φορά κάτι άλλο με αγγίζει, κάτι άλλο με συγκινεί, κάτι άλλο με αφυπνίζει. Γιατί είναι ένα βιβλίο αφυπνιστικό και γεμάτο νοήματα και που όσο μεγαλώνεις τόσο πιο πολύ αντιλαμβάνεσαι το μεγάλο νόημα της ζωής, ότι ¨με την καρδιά βλέπεις καθαρά, την ουσία δεν την βλέπεις με τα μάτια ¨.

Για να σου μιλήσω για την παράσταση πρέπει πρώτα να σου μιλήσω για τον σκηνοθέτη της. Ο Δημήτρης είναι φίλος αγαπημένος και μόνο καλά έχω να πω. Έχει ανεβάσει κι άλλες παραστάσεις στο θέατρο, πάντα με πολλή μεγάλη επιτυχία και πάντα φεύγω με δάκρυα στα μάτια. Χθες για να καταλάβεις, κατά τη διάρκεια της παράστασης σε μια μαγική σκηνή πάλι μου ήρθε ο γνωστός κόμπος στο λαιμό, το γνωστό βούρκωμα στα μάτια και είπα μέσα μου « Ε όχι πάλι ρε Δημήτρη! Πως το κάνεις αυτό κάθε φορά, πραγματικά!»

Είναι ένα υπερταλαντουχο πλάσμα, που όταν μιλάς μαζί του βλέπεις στα μάτια του την καθαρότητα της ψυχής του. Είναι ένας καλλιτέχνης που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, δουλεύει πολύ και σε ό,τι ανεβάζει αφήνει ένα κομμάτι του εαυτού του στην σκηνή.  Επίσης είναι ο φανατικότερος καβαλιέρος για χορό και γλέντι (άσχετο αλλά τον αγαπώ και δε θα μπορούσα να μην το πω και αυτό!!!).

Η παράσταση λοιπόν η συγκεκριμένη ήταν μια μαγεία! Η σκηνοθετική άποψη να πρωταγωνιστήσει μια γυναίκα στον ρόλο του μικρού πρίγκιπα στην αρχή δε σου κρύβω με ξένισε. Αν το έβλεπα από άλλον σκηνοθέτη ίσως και να μην πήγαινα ,αλλά ήμουνα σίγουρη ότι ο Δημήτρης το έκανε για κάποιον λόγο που φεύγοντας από την παράσταση θα τον καταλάβαινα. Και έτσι και έγινε. Η Λένα Παπαληγούρα ήταν καθηλωτική. Η ερμηνεία της είχε μια καθαρότητα και μια αρμονία που ταίριαζε τόσο πολύ στον ρόλο του μικρού πρίγκιπα και ούτε για μια στιγμή δε με πείραξε το φύλο της.

Οι υπόλοιποι συντελεστές ήταν όλοι τους υπέροχοι, πολύ ζωντανοί και παρόντες σε αυτό που υπηρετούσαν. Η μουσική με ξετρέλανε , ήταν τόσο μοντέρνα και όμως τόσο ταιριαστή στην παράσταση που δεν ήθελα να τελειώσει….όχι μόνο η μουσική…..αλλά και η παράσταση! Ειλικρινά νομίζω ότι η μουσική της παραστάσεις είναι ένας από τους βασικούς λόγους που αξίζει να δεις το έργο αυτό.

Η παράσταση κράτησε 1,5 ώρα, χωρίς κανένα διάλειμμα και όταν τελείωσε ήταν σαν να είχα κάτσει μόλις πριν 10 λεπτά στην καρέκλα μου.  Βγήκαμε έξω να συγχαρούμε τον Δημήτρη και μόλις τον είδα και μου έκανε αυτήν την σφιχτή αγκαλιά που πάντα κάνει αυτό το πλάσμα, πάλι βούρκωσα. Όχι μόνο γιατί ήμουνα περήφανη για τον φίλο μας. Αλλά γιατί με έκανε να δω αυτά που ξεχνάω μέσα στην καθημερινότητα μου.

Να δω ότι τα πράγματα δεν είναι όπως είναι, αλλά όπως επιλέγουμε να τα βλέπουμε. Να δω ότι οι μεγάλοι ξεχνούν το μεγαλείο του να είσαι μικρός και δεν καταλαβαίνουν πάντα τα μεγάλα νοήματα. Τα παιδιά ζουν πάντα μέσα στο μεγαλείο και δε χάνονται στη μικρότητα. « Οι άνθρωποι χώνονται μέσα στα τραίνα, μα δεν ξέρουν τι ψάχνουν να βρουν. Ξαναμμένοι, στριφογυρίζουν αδιάκοπα και το τρεχαλητό τους δεν έχει τελειωμό. Τον κόπο δεν αξίζει!» Αυτά τα απλά καθημερινά που και τα παιδιά μου με μαθαίνουν κάθε μέρα και που καμία φορά οι ρυθμοί της καθημερινότητας με κάνουν να τα ξεχνάω και πολύ θυμώνω με τον εαυτό μου μετά! Αυτά έμαθα, ή μάλλον θυμήθηκα πάλι χθες με αυτή την μαγευτική παράσταση.

Δεν έχεις πολύ χρόνο να πας μιας και οι παραστάσεις τελειώνουν 1 Νοέμβριου (!!!!) ωστόσο μην τη χάσεις. Αυτή η « ενήλικη παράσταση με ανήλικη ματιά» είναι ένα wake up call που όλοι μας χρειαζόμαστε που και που για να αφυπνιζόμαστε και να θυμόμαστε πόσο πλούτο φέρνει στην ψυχή μας όταν σταματάμε και κοιτάμε τον κόσμο από τα μάτια των παιδιών.

 

Σε ευχαριστούμε Δημήτρη για ακόμα μια μαγική βραδιά!!!

Ήσασταν όλοι υπέροχοι!

 

Περιμένουμε με ανυπομονησία το παιδικό που ανεβάζεις. Μην ξεχάσω μόνο την αδιάβροχη μάσκαρα…!!!

 

Να είσαι καλά!!

 

…………cause parETTYng will always love a good theatre play!!

Η αποδόμηση των ενοχών μίας εργαζόμενης-φοιτήτριας μαμάς!

Πήγα τις προάλλες να παραλάβω τα βαφτιστικά ρουχαλάκια για το βαφτιστήρι μας!!! Σου είπα ότι έγινα για πρώτη φορά νονά? Όχι ε? Ε στο λέω τώρα και είμαι κατενθουσιασμένη μιας και το μωράκι αυτό το λατρεύω από όταν στην κοιλίτσα της μανούλας του!!! Aaaaanywayyyy εκεί που λες συναντώ μια άλλη αγαπημένη μου φίλη, αρχίσαμε το μπούρου μπούρου και φεύγοντας επειδή βιαζόμουνα ( όπως πάντα) με διάβασμα, τελευταίες δουλειές της βάφτισης, μαγειρέματα, παιδιά και τα συναφή μου λέει η φίλη μου « Ρε συ! Ειλικρινά σε θαυμάζω» . Φυσικά αναφερόταν στην απόφαση μου πέρυσι να συνεχίσω το μεταπτυχιακό μου που άφησα όταν γέννησα τα κορίτσια.

Μαζί με αυτά τα τόσο ευγενικά και γεμάτα αγαπη σχόλια όπως της φίλης μου όμως έχω εισπράξει από φίλες και σχόλια του τύπου « Α ωραία που συνεχίζεις το μεταπτυχιακό, αλλά τα παιδιά ποιος θα τα κρατάει?» « θα λείπεις τόσες ώρες ε?» « και πότε διαβάζεις? Κυριακές????? Και τα παιδιά?» και όλα αυτά τα σχόλια φυσικά συνοδεύονται από το « Ε εντάξει. Δε σε κρίνω. Η κάθε μαμά κάνει ό,τι θεωρεί καλύτερο για το δικό της παιδί».

Ανάμεσα σε αυτές τις δυο εκ διαμέτρου αντίθετες προσεγγίσεις για το αν πρέπει η μαμά να είναι 24/7 με το παιδί της η όχι προσπαθώ και εγώ να βρω που ανήκω. Ξέρεις όταν γέννησα τα κορίτσια μας έμεινα με τη θέληση μου σπίτι να τις μεγαλώσω. Και όταν λέω έμεινα σπίτι το εννοώ κυριολεκτικά. Χωρίς βοήθεια ( είπαμε ο άντρας μας δεν πιάνεται για βοήθεια , είναι και δικά του παιδιά ) χωρίς γιαγιάδες να μπαινοβγαίνουν στο σπίτι για « μου κρατάς μισή ώρα το παιδί να πεταχτώ σε μια δουλίτσα» χωρίς τίποτα. Όχι ότι δεν υπήρχε βοήθεια αν την ήθελα. Απλά εγώ μέσα μου, έχοντας κάνει δικές μου, τις φωνές όλων αυτών που μαστιγώνουν τη μαμά που θα βγει έξω από το σπίτι , θα δουλέψει, θα βγει για ποτό με τις φίλες τις, θα πάει σινεμά και 2ημερα με τον άντρα της σε συνδυασμό με το ότι λατρεύω τα κορίτσια και ήθελα να είμαι συνέχεια μαζί τους για να μην χάσω τίποτα από όλα τα καταπληκτικά πράγματα που κάνουν έμεινα σπίτι. Και πρόσεξε με, δεν το μετανιώνω και αν όλες οι μαμάδες που το ήθελαν μπορούσαν να το κάνουν για τα 2 πρώτα χρόνια της ζωής των παιδιών τους θα το συνιστούσα ανεπιφύλακτα

Όταν όμως είπα ότι θα ξεκινήσω το μεταπτυχιακό είχα πάρα πολλές ενοχές, όπως νομίζω έχουνε οι περισσότερες αν όχι όλες οι εργαζόμενες μαμάδες όταν επιστρέφουν στη δουλειά. Είχα ενοχές για το ότι θα τους λείπω. Είχα ενοχές για το ότι θα έχανα 2 απογεύματα από τη ζωή τους και μέσα σε εκείνες τις ώρες πόσα απίστευτα μπορούν να κάνουν και να είμαι εκεί να τα δω live. Είχα ενοχές γιατί ήξερα ότι μεταπτυχιακό δεν είναι μόνο τα 2 απογεύματα που θα έλειπα αλλά και πόσα πρωινά που θα έπρεπε να διαβάζω άρα και άλλες ώρες απουσίας μου. Και όλα αυτά που σου λέω ήταν για πέρυσι γιατί φέτος εκτός από τα μαθήματα μου συμμετέχω σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα του σωματείου «ΕΛΙΖΑ» για την παιδική κακοποίηση και πηγαίνουμε σε σχολεία ….άρα και άλλες ώρες μείον από τα παιδιά μου. Οι πιο δύσκολες ενοχές όμως ήταν αυτές που είχα επειδή περνούσα καλά και μακριά από τα κορίτσια μου.

Περνάω καλά όταν πηγαίνω στη σχολή μου. Ναι κουράζομαι πολύ, ναι κάποια μαθήματα δεν παλεύονται, αλλά γουστάρω γιατί είναι ο χρόνος ο δικός μου, αυτός που κάνω κάτι για εμένα. Με πηγαίνει μπροστά και με εξελίσσει ως άνθρωπο.

Και ύστερα προσπαθώ να πάρω την παλιά Έττυ (αυτήν που δεν άφηνε ποτέ τα κορίτσια και ήταν τρελή με το να είναι συνέχεια μαζί τους ) και την καινούρια Έττυ ( αυτήν που τις αφήνει κάποιες ώρες και περνάει και καλά κιόλας ) και να βάλω στην εξίσωση και τα βιώματα τα δικά μου όσο μεγάλωνα αλλά και τα μηνύματα που παίρνουμε από την κοινωνία και να βγάλω ένα συμπέρασμα που να λειτουργεί για εμένα και εύχομαι και για εσένα!

Κατέληξα λοιπόν στο συμπέρασμα ότι η επανέναρξη του μεταπτυχιακού μου παρότι λείπω κάποιες ώρες από το σπίτι μόνο δώρο είναι για τα παιδιά μου. Ξέρεις γιατί? Καταρχάς γιατί μεγαλώνουμε παιδιά σε δύσκολες εποχές. Ένα κακό που έχουμε οι άνθρωποι είναι ότι επαναπαυόμαστε. Επαναπαυόμαστε στο σύντροφο που έχουμε ακόμα και αν δε μας γεμίζει « γιατί που να βρίσκουμε άλλον». Επαναπαυόμαστε σε μια φιλία που δε μας δίνει χαρά « γιατί έλα μωρέ τον/την ξέρω από μικρή » και επαναπαυόμαστε σε παλιές συνήθειες και γνώσεις. Πήγαμε Πανεπιστήμιο, κάναμε και ένα μεταπτυχιακό, βρήκαμε και μια δουλίτσα και καλωσορίστε την ρουτίνα στη ζωή σας. Η γνώση ποτέ δε σταματάει. Και αυτό είναι κάτι που θέλω τα παιδιά μου να δουν από την κίνηση μου να πηγαίνω και εγώ « σχολείο για μαμάδες» όπως το λέμε εμείς. Δεν σταματάω να εξελίσσομαι επειδή έγινα μαμά, ούτε έγινα μαμά και αυτομάτως τα ενδιαφέροντα μου είναι μόνο πάνες, σχολεία, δραστηριότητες παιδιών και παιδικά κατορθώματα. Όχι έχω και άλλα πολλά εγκεφαλικά κύτταρα τα οποία θέλουν ενίσχυση και εκπαίδευση και αυτό δεν έχει ηλικία! Γηράσκω αεί διδασκόμενος όπως έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι άλλωστε!!!

Ένα ακόμη όφελος που έχουν τα κορίτσια μας όταν βλέπουν τη μαμά τους ότι συνεχίζει τις σπουδές της είναι το πρότυπο που τους δίνω. Δε μεγαλώνουμε κορίτσια που θα πρέπει να μπουν σε καλούπια που πολλοί άνθρωποι των προηγούμενο γενεών μπήκαν. Ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσεις  κάτι καινούριο, να κάνεις κάτι που σε γεμίζει και να εξελιχθείς ως άνθρωπος. Δε σημαίνει ότι επειδή παντρεύτηκες και έκανες παιδιά τέρμα η ζωή και τα κεφαλιά μέσα ( εμετός το λιγότερο με αυτές τις απόψεις). Και μην κοροϊδεύεις τον εαυτό σου ότι αυτά τα έλεγαν παλιά και τώρα τα πράγματα άλλαξαν….χα και ξανά χα!! Εγώ τα άκουσα όλα αυτά όταν ανακοίνωσα ότι θα επιστρέψω στα θρανία !! Οπότε το νου σας αγάπες μου γλυκές!!! « Don’t ever let anyone turn your sky into a ceiling!!!»

Και τέλος έχω να σου πω ότι με το να συνεχίζω να ψάχνω τον εαυτό μου και έξω από τα πλαίσια της μητρότητας είναι το πιο ουσιαστικό δώρο που μπορώ να κάνω στα παιδιά μου. Βλέπω μαμάδες που έχουν παρατήσει τα ενήλικα ενδιαφέροντα τους και αφιερώνονται ολοκληρωτικά στα παιδιά τους. Και μην γελιέσαι. Αυτές οι μαμάδες μπορεί να είναι μαμάδες που δουλεύουν ή που δε δουλεύουν.  Γιατί η μαμά που για 20 χρόνια θα έχει αφιερωθεί αποκλειστικά στο μεγάλωμα των παιδιών της πάει με μαθηματική ακρίβεια το παιδί της σε ενοχικό ενήλικα. Γιατί? Γιατί όταν το παιδί της ενηλικιωθεί και θα θελήσει ( ελπίζουμε) να φύγει από τα φτερά της μανούλας και να ανεξαρτητοποιηθεί θα σέρνει τη μανούλα από πίσω του όπως σέρνει ο φυλακισμένος τη σιδερένια μπάλα στο πόδι του. Γιατί θα έχει ενοχές « να αφήσει τη μανούλα που έγινε θυσία για να τον/την μεγαλώσει»  και « πως να την αφήσω τώρα μόνη της που έχει μάθει να είμαι πάντα κοντά της?». Τα παιδιά μας θα φύγουν μια μέρα από την αγκαλιά μας. Γι’ αυτό τα μεγαλώνουμε. Θέλω τα κορίτσια μου όταν φύγουν από το σπίτι να με παίρνουν τηλέφωνο και να μην νιώθουν ότι είναι η μόνη πηγή ευτυχίας για εμένα αυτό το τηλεφώνημα,  γιατί έχω και άλλα πράγματα που με γεμίζουν και που με κάνουν χαρούμενη και τα παιδιά μου το ξέρουν αυτό!

Ναι, τις λατρεύω, ναι ζω για τα παιδιά μου, ναι στην σκέψη ότι θα φύγουν για σπουδές μια μέρα βάζω τα κλάματα από τώρα (τραγική το ξέρω άστα να πάνε), αλλά δε θέλω να είναι η μόνη μου πηγή ευτυχίας τα παιδιά μου. Γιατί αν το μόνο που με κάνει χαρούμενη είναι τα παιδιά μου τότε οι ίδιες αυτόματα μια ζωή θα έχουν τον ρόλο του διασκεδαστή της μαμάς. Αν η μαμά είναι στενοχωρημένη θα είναι δική τους δουλειά να την κάνουν καλά. Και αν δεν τα καταφέρνουν? Πόσο βαρύ είναι όλο αυτό το φορτίο για τις πλάτες των παιδιών μας?

Και μέσα σε όλα αυτά έχω να σου πω ότι τώρα που λείπω κάποιες ώρες από το σπίτι οι ώρες που είμαι μαζί με τα κορίτσια μου είναι πιο παραγωγικές. Θες η λαχτάρα που έχουμε η μια για την άλλη. Θες ότι έχοντας λιγότερο χρόνο ψάχνεσαι να κάνεις πιο διασκεδαστικά πράγματα ενώ παλιά που ήμασταν συνέχεια μαζί μπορεί να βαλτώναμε στις κλασικές επιλογές? Δεν ξέρω. Πάντως εμένα η απόφαση μου αυτή μόνο ανανέωση μου έχει φέρει και έχει φέρει και φοβερή ισορροπία στη σχέση μου με τα παιδιά μου!!! ( θύμισε μου τα λόγια αυτά αισιοδοξίας όταν θα κάνω την πτυχιακή μου…θα τα χρειαστώ)!!!

Αυτά από εμένα για σήμερα!

Αλήθεια εσένα πως σε βρήκε η νέα σεζόν?

………….. cause with parETTYng we evolve to something better than we used to be!!

59+1 πράγματα που δεν ξέρεις για εμένα…

Να’μαι και εγώ. Πόσο πολύ μου λείψατε! Μετά από 3 μήνες απουσίας επιτέλους επιστρέψαμε σε ρυθμούς φθινοπώρου και καταφέρνω να γράψω την πρώτη μου ανάρτηση μετα από καιρό. Όλη την εβδομάδα τρέχει αυτή η πρόκληση από τα μαμαδο blogs  για τα 59+1 πράγματα που δεν ξέρεις για εμένα. Μετά την Μάγδα από το «κάθε μέρα γονείς», την Μάρθα από το « Martha blogging», την Έλενα από το « busy mama’s corner», την Εύη από το « Mama’s ‘ n’ Papa’s», την Ελπίδα από το « Two boys and Hope» , την Μαρία από το «mommyjammi.gr», την Ειρηνη από τις «www.mamadoistories.gr», την Αντωνία από το «paiziko.blogspot» και την αγαπημένη μου Σοφία από το «share your likes», είπα και εγώ να ξανά συστηθώ και να γνωριστούμε λίγο καλύτερα!!!

Ξεκινάμε λοιπόν :

  1. Στα 30 χρόνια ζωής μου δε μου έχει τύχει ούτε ΜΙΑ φορά να συστηθώ και να μην χρειαστεί να επαναλάβω -συλλαβίσω -γράψω το όνομα μου ώστε να καταλάβει ο άλλος τι του λέω…..και στο τέλος πάλι να με φωνάζει Τετυ!!
  2. Το όνομα μου είναι από τη βίβλο, βγαίνει από το Εσθηρ…γιατί με φωνάζουν Έττυ? Σωστή και εύλογη ερώτηση …..δεν έχω απάντηση
  3. Το αγαπημένο μου φαγητό είναι τα μακαρόνια. Όχι ψέματα, είναι το κοτόπουλο με πατάτες .Όχι όχι, άκυρο, αγαπημένο μου φαγητό είναι τα γεμιστά!
  4. Τρελαίνομαι για τα παιδιά και όταν είμαι μαζί τους γίνομαι και εγώ παιδί. Πάντα ήθελα να κάνω 4 ή έστω 3. Στη σημερινή πραγματικότητα και τα 2 μου φαίνονται άθλος!
  5. Όταν ήμουνα 4 χρονών, έκαψα το χέρι μου στην πρέσα σιδερώματος, είχα έγκαυμα τρίτου βαθμού και έκανα μεταμόσχευση δέρματος από το πόδι μου. Τα παιδιά στο σχολείο πάντα με κορόιδευαν για το χέρι μου, ειδικά όταν στο νηπιαγωγείο έπρεπε να φοράω ένα ειδικό γάντι για να « κολλήσει το νέο δέρμα » με λέγανε « σιδερωμένο πουκάμισο». Μια μέρα είπα στον εξυπνάκια του νηπιαγωγείου που με ενοχλούσε συνέχεια για το ατύχημα μου « άμα σου δώσω μια με το σιδερωμένο χέρι δε θα ξέρεις από που σου’ρθε»……problem solving skills-check!
  6. Τα ονόματα των παιδιών μας δεν είναι από παπουδογιαγιαδες- συγγενείς. Είναι ονόματα που σήμαιναν πολλά για εμάς και μοναδικά όπως είναι και οι ίδιες!
  7. Όνειρο ζωής είναι όταν μεγαλώσουν τα κορίτσια να πάω για 2 εβδομάδες στο Θιβέτ με την κολλητή -αδελφή ψυχή μου και να κάνουμε διαλογισμό και yoga. (τρέχα γύρευε κατάσταση ,άστα!)
  8. Είμαι σχολαστική (το είπα πολύ ευγενικά ) με την καθαριότητα και την τάξη και control freak σε ύφεση. Δεν αργώ ποτέ στα ραντεβού μου και με τρελαίνει όταν με στήνουν!!!
  9. Φιλάω τόσες πολλές φορές μέσα στην ημέρα τα παιδιά μου που κοντοζυγώνει η ώρα να ακούσω το βρισίδι μου!!!
  10. Oταν γεννήθηκε η πρώτη μου κόρη, όλα μου φαίνονταν βουνό. Μια απλή βόλτα στην παιδική χαρά χρειαζόταν μια ώρα προετοιμασία. Είχα πειστεί από τους γύρω μου ότι « μην ανησυχείς! Θα μεγαλώσει και όλα θα είναι πιο εύκολα θα δεις ». Τελικά αποφάσισα να ζω την στιγμή και να απολαμβάνω κάθε τι μικρό δίπλα στις κόρες μου γιατί σας έχω νέα….όντως μεγάλωσαν και μάλιστα πολύ γρήγορα! Οι ρυθμοί της καθημερινότητας με παρασύρουν αλλά με πολλή προσπάθεια με επαναφέρω σε ό,τι έχει σημασία. Είμαι λοιπόν η μαμά που ενώ βιάζομαι θα σταματήσω 23 φορές να κοιτάξουμε το μυρμηγκάκι που πέρασε, την πεταλούδα που « κοίτα μαμά τι ωραία χρώματα που έχει», « περίμενε μαμά να κάνω ισορροπία στο σκαλοπάτι». Ο Λάζαρος με λέει Lurpak ….η αλήθεια είναι ότι καμιά φορά είμαι λίγο όντως!! Δεν μετανιώνω όμως ούτε στιγμή!
  11. Έχω πάντα μια απάντηση για όλα ( προσθήκη του Λάζαρου στη λίστα….χμ….)
  12. Γέννησα και τις δυο μου κόρες με φυσιολογικό τοκετό και με τον Λάζαρο δίπλα μου. Την δεύτερη χωρίς επισκληρίδιο…μη ρωτάς γιατί!
  13. Είμαι υπέρμαχος του μητρικού θηλασμού αλλά ακόμα περισσότερο του « καλή μητέρα είναι η ευτυχισμένη μητέρα» οπότε σέβομαι απολυτά όλες τις μαμάδες με όποια επιλογή κάνουν αρκεί να είναι καλά με τα παιδάκια τους! Δεν σέβομαι ωστόσο οποιονδήποτε γονέα σηκώνει χέρι στα παιδιά του. Αν σε φτάνει στο αμήν το παιδί σου φίλε μου βρες αλλού να ξεσπάσεις όχι στις παιδικές πλατουλες του! Ειλικρινά!!
  14. Δεν μπορώ να κοιμηθώ αν η κουζίνα δεν είναι απολύτως καθαρή
  15. Κάθε μέρα λέω, σήμερα δε θα φάω τίποτα που να περιέχει ζάχαρη και αποτυγχάνω παταγωδώς.
  16. Όταν ήμουνα 19 χρονών πήγα ένα καλοκαίρι να δουλέψω σε μπαρ στην Κέρκυρα. Οι γονείς μου ήθελαν να πεθάνουν ,εγώ το έκανα και κατέληξα να μάθω τόσα πράγματα για τον εαυτό μου (τον 19χρονο όχι τον σημερινό) που δε θα το άλλαζα με τίποτα
  17. Το πάθος μου είναι ο χορός. Έχω κάνει πολλά χρόνια στο παρελθόν και σχεδόν όλα τα είδη. Έχουν χωρίσει οι δρόμοι τα τελευταία χρόνια αλλά θα ξανασυναντηθούμε….πολύ σύντομα…..i can feel it!
  18. Όταν κάνω βουτιά κλείνω την μύτη μου γιατί μπαίνει νερό!
  19. Λατρεύω την γυμναστική αλλά είμαι άθλια σε ότι έχει να κάνει με άθλημα που περιλαμβάνει μπάλα!
  20. Χαίρομαι σαν μικρό παιδί με το παραμικρό και ονειρεύομαι αχαλίνωτα!
  21. Έχω καταγωγή από τα Τρίκαλα και από Κέρκυρα! Νομίζω (εντελώς αντικειμενικά) ότι είναι από τα ωραιότερα μέρη που έχουμε!
  22. ΔΕΝ απεχθάνομαι το πρωινό ξύπνημα και με το που ξυπνάω είμαι έτοιμη να συζητήσω ό,τι θες…..ο Λάζαρος πάλι άσε μην τα συζητάς!
  23. Έχω ξεκόψει με ανθρώπους από το παρελθόν που με κάνουν να μην περνάω καλά. Όχι επειδή είμαι θυμωμένη μαζί τους απλά γιατί μεγαλώνοντας έμαθα ότι μπορώ να λέω όχι όταν κάτι δε μου αρέσει!
  24. Λατρεύω την όπερα και την κλασσική μουσική. Παλιά πήγαινα κάθε χρόνο τουλάχιστον μια φορά στην Λυρική σκηνή. Με την ίδια χαρά ωστόσο πήγαινα και στα μπουζούκια όπου γινότανε χαμός!!
  25. Δε θέλω να κάνω botox . Όχι γιατί έχω κάτι εναντίον των αισθητικών επεμβάσεων. Ίσα ίσα. Απλά είμαι της λογικής ότι οι ρυτίδες αυτές είναι η ζωή μου. Η κάθε ρυτίδα μου είναι η φορά που έκλαψα για το μωρό που χάσαμε τότε στην αποβολή, το γέλιο μου όταν ο Λάζαρος με πήρε τηλέφωνο μετα από 3 μέρες από την πρώτη μας γνωριμία, το κλάμα χαράς όταν γέννησα τα κοριτσάκια μου και άλλες τόσες εμπειρίες που δεν είμαι διατεθειμένη να σβήσω από το πρόσωπο μου έτσι ελαφρά τη καρδία!parettyng
  26. Έχω αστείρευτη ενέργεια ( ε από όταν έκανα παιδιά στερεύει καμιά φορά αργά τη νύχτα ,ψέματα δε θα σου πω) και ο Λάζαρος με φωνάζει χαρά της ζωής.
  27. Ξανάρχισα πέρυσι το μεταπτυχιακό μου που είχα σταματήσει όταν έκανα παιδιά και παρότι έχω πολύ διάβασμα και υποχρεώσεις γουστάρω τρελά και έχω αναζωογονηθεί.
  28. Όταν οδηγώ είμαι πολύ νευρική. Όλους αυτούς που παραβιάζουν STOP, κόκκινο φανάρι η προτεραιότητα τους βρίζω….πολύ…από μέσα μου! Έχουμε και παιδιά στο αυτοκίνητο!
  29. Όταν ήμουνα 8 χρονών άκουσα τη μαμά μου να λέει ότι δε με άντεχε που ήμουνα κολλημένη πάνω της τόσο πολύ! Της έκανα το χατίρι! Μετα αναρωτιόταν γιατί μεγάλωσα και ήμουνα απόμακρη…HELLOOOOOOOOO!!!!
  30. Είμαι ντροπαλή όταν γνωρίζω καινούριο κόσμο και πολλές φορές αυτό ο κόσμος το εκλαμβάνει ως αντικοινωνικότητα και σνομπισμό.
  31. Όταν μπαίνω μέσα στα μεγάλα φαρμακεία, ξέρεις αυτά που πουλάνε από Depon μέχρι ταπεράκια για τα παιδιά, μπορώ να κάτσω μέσα και 2 ώρες χωρίς να το καταλάβω
  32. Αγαπώ τα καλλυντικά και αγαπημένη μου ασχολία όταν έχω ελεύθερο χρόνο (Say whaaaat? Ναι ναι, καταφέρνω και βρισκω έστω 15 λεπτακια την ημέρα) είναι να βλέπω τις αγαπημένες μου beauty bloggers στο youtube. Να μπορούσα να αγόραζα και όλα αυτά που βλέπω τι καλά που θα ήταν!!!
  33. Έχω ένα παιδάκι από την ACTION AID εδώ και 9 χρόνια και θα σε συμβούλευα να κάνεις και εσύ το ίδιο.
  34. Αγαπημένες μου ταινίες είναι το Requiem for a dream, Million dollar baby, PS I love you, Το κορίτσι από τη Δανία, Η ζωή είναι ωραία, Match point και The room.
  35. Δεν υπάρχει λουλούδι- γλάστρα που να μου έχουν φέρει ή να έχω αγοράσει και να μην την έχω μαράνει. Δεν είναι ότι δεν τα φροντίζω…αλήθεια! Απλά δεν το έχω!
  36. Κάνω το 80% των αγορών μου από το Internet.
  37. Πάντα ήθελα να κάνω μεταπτυχιακό στην εγκληματολογία. Έκανα την πτυχιακή μου πάνω σε αυτό τον τομέα. Την παρουσίασα και σε Ευρωπαϊκό συνέδριο Ψυχολογίας στο Οσλο. Μετα είπα, άσε που να τρέχω σε FBI και τέτοιες ιστορίες. Άλλαξα τομέα και το πιο κοντινό που έχω σε εγκληματίες είναι να παρακολουθώ μανιωδώς με τον Λάζαρο deadly women!
  38. Είμαι αθεράπευτα ρομαντική οπότε δε θα μπορούσα να αγαπώ άλλον προορισμό περισσότερο από το Παρίσι. Εκεί μου έκανε πρόταση γάμου ο Λάζαρος! Στο μουσείο Rodin (είναι και το μουσείο του έρωτα after all). Έχω ζήσει το απόλυτο παραμύθι με αυτόν τον άντρα σου λέω!
  39. Έχω μια αδυναμία να αξιολογώ τις δυνάμεις μου. Πάντα κάνω άπειρα πράγματα μέσα στην ημέρα, με αποτέλεσμα να με εξαντλώ. Είμαι τρελή multitasker και δεν το λέω απαραίτητα ως προτέρημα! Μικρή είμαι όμως….θα μάθω!!!!
  40. Μέχρι στιγμής έχω πάει σε 3 γιορτές του σχολείου της μεγάλης μου κόρης και έκλαιγα με λυγμούς και στις 3….ναι το ξέρω! Θα μεγαλώσει και θα κάνει ότι δε με ξέρει!
  41. Την ημέρα του γάμου μου, μέχρι να έρθει η ώρα να χτενιστώ και να βαφτώ έβαζα πλυντήρια και έφτιαχνα τυροπιτάκια! Ε, τι? Τόσος κόσμος θα ερχόταν! Να μην έχει κάτι να τσιμπήσει?
  42. Δεν μπορώ να δεχτώ την αδικία και το ψέμα.
  43. Από μικρή είχα το σύνδρομο του Ερυθρού Σταυρού ( νομίζω ότι όλοι σχεδόν στο επάγγελμα μας το έχουν βέβαια). Προσπαθώ να το περιορίσω από όταν μεγάλωσα και κατάλαβα ότι όσο και να θέλω να σώσω εγώ τον άλλον αν ο άλλος δεν είναι πρόθυμος να αλλάξει δεν πετυχαίνει η δουλειά….ψέματα δε θα σου πω! Με πονάει πολλές φορές όταν το βλέπω αυτό ειδικά σε φίλους μου αλλά…….
  44. Έχω 2 τατουάζ και θέλω να κάνω κι άλλα.
  45. Αγαπώ με πάθος τους φίλους μου. Δεν είναι πολλοί αλλά είναι οι σωστοί για εμένα!
  46. Όταν από εδώ και από εκεί μου λένε «αντε και με ένα γιο και μετα είσαι οκ. » δε σου κρύβω ότι μερικές φορές θέλω να τους ρίξω μπουνιά στη μούρη. Γενικά τα μηνύματα που μας περνάει η κοινωνία εμάς τις γυναίκες ότι για να είμαστε ολοκληρωμένες χρειαζόμαστε ένα αρσενικό στη ζωή μας είτε ως γιο, είτε ως σύντροφο τα θεωρώ άκρως επικίνδυνα και ούσα μητέρα δυο χαρισματικών κοριτσιών έχω και μια έξτρα ευαισθησία σε αυτό.
  47. Από όταν παντρεύτηκα κλαίω σε όποιον γάμο πάω όταν φτάνει η νύφη στον γαμπρό, στον πρώτο τους χορό και όταν βλέπω βίντεο που έχουν ετοιμάσει με στιγμές από τη ζωή τους.
  48. Βαριέμαι αφόρητα τα παιδικά παρτυ που καταλήγουν να είναι συζητήσεις μόνο γύρω από τα παιδιά και τα κατορθώματα των παιδιών και μετα πάλι τα παιδιά. Ειλικρινά αναρωτιέμαι….τι συζητούσαν αυτές οι γυναίκες πριν κάνουν παιδιά?
  49. Αγαπώ τα σκυλιά και οι κόρες μου κάθε μέρα μου ζητάνε κουταβάκι
  50. Όταν ήμουνα μικρή ήθελα σαν τρελή να κάνω ιππασία. Δε με άφησαν ποτέ οι γονείς μου γιατί με φόβισαν για το πόσο επικίνδυνο είναι και άλλα τέτοια ωραία! Τώρα κάνουν ιππασία τα παιδιά μου ( η μεγάλη κυρίως γιατί η μικρή απλά πάει βόλτα με το πόνυ) και σκέφτομαι να δοκιμάσω και εγώ….φοβάμαι λίγο!!!
  51. Μου αρέσει να μαγειρεύω και να κάνω τραπέζια σε φίλους!!
  52. Μου αρέσει πάρα πολύ που μεγαλώνω ! Σε 2 μέρες κλείνω τα 30 και σε μια ανασκόπηση μου στα τελευταία 12 χρόνια από όταν ενηλικιώθηκα δε θα άλλαζα τίποτα!!
  53. Δεν έχω μεθύσει στη ζωή μου ποτέ!
  54. Η αγαπημένη μου Σαββατιάτικη συνήθεια φέτος ήταν να πηγαίνω για πρωινό στο Paul με την μεγάλη μου κόρη και να λέμε τα νέα μας, οι 2 μας!!!
  55. Σιχαίνομαι τις κατσαρίδες τόσο πολύ που στο παρελθόν πετάχτηκε μια κάτω από το νεροχύτη και έκλαιγα υστερικά για 20 λεπτά!!!
  56. Όσο μεγάλο τσακωμό και αν έχω ρίξει με τον Λάζαρο ποτέ δεν έχουμε κοιμηθεί χώρια στο τέλος.
  57. Δεν έχω κρατήσει κακία ποτέ σε κανέναν ό,τι και να μου έχει κάνει. Για να καταλάβεις, καμιά φορά μετα από κανέναν τσακωμό με τον Λάζαρο ( από αυτούς που σου έλεγα πριν λίγο) αν θέλω να κρατήσω πόζα, βάζω υπενθύμιση στο κινητό μου το πρωί να μην του μιλήσω.
  58. Λατρεύω να διαβάζω τα έργα του Tenesse Williams. Ακουμπάνε κάτι πολύ δικό μου και με συγκινεί βαθιά. Τόσο που διαβάζοντας τη Λυσσασμένη Γάτα παλιά στο τρένο άρχισα να κλαίω.
  59. Όταν γεννήθηκαν τα παιδιά μου μια από τις πολλές συμβουλές που μου δινόταν από παντού (από συγγενείς μέχρι και από την τελευταία ηλικιωμένη στον φούρνο) ήταν « μην τις έχεις τόση ώρα αγκαλιά γιατί θα κακομάθουν». Λυπάμαι που υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι μια παραπάνω αγκαλιά, ένα περίσσιο χάδι ή ένα ακόμα χιλιοειπωμένο Σ αγαπώ στον σύντροφο τους ( με την δικαιολογία « Ε τι κάθε μέρα θα στο λέω? Αφού το ξέρεις») μπορεί να έχει κάποιο αρνητικό αποτέλεσμα. Εγώ κάθε μέρα αγκαλιάζω τα παιδιά μου όσο πιο πολύ μπορώ, τα χαϊδεύω και τους λέω πόσο σημαντικές είναι στις ζωές μας και ποσό τις θαυμάζω. Και το κυριότερο….δε μου είναι ποτέ αρκετό!
  60. Και last but not least………..
    Έχω δεχτεί bullying στο σχολείο στις τελευταίες τάξεις του λυκείου και δεν το είπα ποτέ σε κανέναν. Όλα μου τα προβλήματα τα έλυνα πάντα μόνη μου! Ευτυχώς γνώρισα τον Λάζαρο και μου έμαθε το « καλά μόνη σου αλλά καλύτερα μαζί»!

Αυτά λοιπόν από εμένα!

Εσείς τι άλλα?

…………..cause is nice to share through parETTYng.

Μάσκες προσώπου που λατρεύω να χρησιμοποιώ!

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σου τις μάσκες προσώπου που χρησιμοποιώ κάθε εβδομάδα. Ναι, καλά διάβασες. Τρία με 4 βράδια την εβδομάδα θα βάλω αυτές τις μάσκες στο προσωπάκι μου γιατί είναι φοβερές. Γιατί μου κάνει καλό. Γιατί με κάνει να νιώθω όμορφα. Και σε τελική ανάλυση γιατί μου αξίζει ! Οφείλω στον εαυτό μου να του αφιερώσω 5 λεπτά για να τον περιποιηθώ. Που βρισκω τον χρόνο? Ε 5 λεπτά ειλικρινά νομίζω όλες μπορούμε να βρούμε για να βάλουμε μια μασκούλα. Που βρισκω το κουράγιο? Ε αυτά θα στα πω σε άλλο post, ξέρεις τα άλλα τα δικά μας….τα πιο προσωπικά! Για την ώρα όμως θα σου πω ότι όταν το αεροπλάνο πέφτει ( χτύπα ξύλο αλλά λέμε τώρα), πρώτα βάζει την μάσκα οξυγόνου η μαμά και μετα την βάζει στα παιδιά της……Κρατά το αυτό για περισυλλογή και θα επανέλθω!!!

Πίσω στις μάσκες μας λοιπόν.

Κάθε βράδυ που θα κοιμηθούν τα κορίτσια μεταξύ 2000- 2030, θα ξεβάψω τα μάτια μου (τις μέρες που είναι βαμμένα δηλαδή γιατί συνήθως τώρα το καλοκαίρι δεν βάφομαι), θα πλύνω το πρόσωπο μου και θα βάλω μασκούλα.

Κατάλαβες? Δεν περιμένω να φάω, να μαζέψω κουζίνα, να μαζέψω το σπίτι και μετα η μασκουλα……Jamais!!! Αν κάνεις οοοολα αυτά οδεύεις ολοταχώς στο κρεβάτι σου χωρίς καμία περιποίηση. Όχι όχι όχι! Η μασκουλα μπαίνει πριν. Πολλές φορές δε αν αργήσουν τα κορίτσια να κοιμηθούν γιατί είμαστε έξω βόλτες, θα γυρίσουμε και μέχρι ο άντρας μου να τους βάλει να φάνε εγώ τσουπ έχω ξεκλέψει 5 λεπτακια έχω κάνει ό,τι σου είπα και μετα βάζω τα κοριτσάκια μου για ύπνο με την ησυχία μου, η μασκούλα δρα και είμαστε όλοι ευχαριστημένοι! Το καλύτερο δε των κοριτσιών είναι να τις μυρίζουν….!!!

Λοιπόν ξεκινάω να σου λέω τι και πως γιατί αν συνεχίσω έτσι μάσκες θα σου τάζω και μάσκες πουθενά!!!

Πρώτη και καλύτερη είναι η μάσκα μου από πράσινο άργιλο. Είναι η απόλυτη μάσκα για λιπαρά δέρματα και με τάση για ακμή. Την χρησιμοποιώ τα τελευταία 3 χρόνια ανελλιπώς, μέχρι και στις διακοπές μου θα την πάρω μαζί γιατί την γουστάρω τρελά! Δεν είναι για κάθε μέρα μιας και μπορεί να δημιουργήσει ξηρότητα (λένε γιατί εμένα ποτέ δε μου έχει προκαλέσει τίποτα τόσα χρόνια). Την χρησιμοποιώ 1 -2 φορές την εβδομάδα. Μετά τον καθαρισμό μου, βάζω την μάσκα σε όλο το πρόσωπο και τον λαιμό( αποφεύγω την περιοχή των ματιών) και την αφήνω από 20 λεπτά μέχρι και 1 ώρα. Την ξεχνάω πολλές φορές, κάνω τις δουλείες μου και την βγάζω μετα από αρκετή ώρα. (βέβαια αυτό ισχύει για την δικιά μου μάσκα, με τον άργιλο που μπορεί εσύ να αγοράσεις θα σου έλεγα να τηρήσεις τις οδηγίες της κάθε εταιρίας). Υπάρχουν μάσκες και σε άλλα είδη- χρώματα αργίλου που είναι κατάλληλες για όλους τους τύπους δέρματος. Περιέχει  καολίνη η οποία είναι γνωστή για την ιδιότητα της να απορροφά το σμήγμα και να ενυδατώνει ταυτόχρονα το δέρμα, αφήνοντας το απαλό. Όταν τη βάζεις για τα πρώτα 2 λεπτακια νιώθεις ένα ευχάριστο κάψιμο θα το πω, αλλά καμμιά σχέση με κάψιμο δεν έχει. Το δέρμα μετα είναι καθαρό και «ξεμπουκώνει» από το σμήγμα. Μάσκες πράσινου αργίλου υπάρχουν άπειρες στο εμπόριο μιας και την συστήνουν όλοι οι δερματολόγοι για δέρματα σαν και το δικό μου ( έχω πάει σε 4 διαφορετικούς, σε αλλά μπορεί να μην συμφωνούσαν αλλά για τον άργιλο όλοι ανεξαιρέτως μου είπαν ότι είναι ό,τι καλύτερο μπορώ να δώσω στο δέρμα μου).

Το επόμενο προϊόν είναι ένα σαπούνι που εγώ χρησιμοποιώ σαν μάσκα. Είναι προϊόν best seller της συγκεκριμένης εταιρίας. Είναι το Northern Soap For Deep facial cleansing της Natura Siberica. Οι beauty bloggers έχουν πάθει παροξυσμό με το συγκεκριμένο σαπούνι οπότε δεν γινόταν να μην το δοκιμάσω. Θα σου πω πολύ περιληπτικά ότι αυτό το σαπούνι παράγεται με βάση ξυλάνθρακα – ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό απορροφητικό, που απορροφά με ευκολία ακαθαρσίες από τους πόρους δέρματος . Είναι πλούσιο σε πολύτιμα έλαια και βιταμίνες. 20160615_210004 Έχει μια μυρωδιά απίθανη (!!!!) πικραμύγδαλο ή κάπως έτσι. Είναι έντονη βέβαια οπότε αν δεν είναι του γούστου σου αυτές οι μυρωδιές μπορεί και να σου είναι ελαφρώς δυσάρεστο. Το αποτέλεσμα όμως που αφήνει είναι φοβερό. Είναι σαπούνι είπαμε. Οπότε σε στεγνό πρόσωπο, με το ειδικό σφουγγαράκι που περιέχει η συσκευασία, το βρέχεις και απλώνεις το προϊόν στο πρόσωπο σου, αποφεύγοντας πάντα την περιοχή των ματιών και των χειλιών. Κανονικά κάνεις λίγο μασάζ και το ξεπλένεις. Εγώ προσωπικά επειδή έχω λιπαρό δέρμα το αφήνω 10 λεπτακια και ξεπλένω μετα.  Σου αφήνει το πρόσωπο πολύ καθαρό αλλά χωρίς να «τραβάει». Σου είπα ότι είναι μαύρο κατράμι ε? Looking good #not. Έχει πάρει και βραβείο Καλύτερο προϊόν φροντίδας προσώπου Γαλλία- Παρίσι 2014.  Το βρίσκεις on line στο www.natura-siberica.gr. Κοστίζει 15 euros και περιέχει 120ml. Σου φτάνει για πολλούς μήνες μιας και το χρησιμοποιείς 2 φορές την εβδομάδα. (ακόμα και τωρα που σου γράφω το ανοίγω, το μυρίζω και τρελαινομαιιιιι!)

Συνεχίζω με τις μασκουλες μου από την Apivita. Έχω να σου πω ότι αυτό που έχει κάνει η συγκεκριμένη εταιρία με το να έχει σε ατομικά φακελάκια τις μάσκες της πολύ μου αρέσει γιατί μου δίνει τη δυνατότητα με λιγότερο από 3 euros να αγοράσω διπλό φακελάκι μάσκας που είναι για 2 φορές άρα για 2 εβδομάδες ( καθόλου κακό αν το σκεφτείς οικονομικά). Έτσι μπορώ να έχω πολλά διαφορετικά είδη από μάσκες, να μην συνηθίζει το δέρμα μου σε μια και χωρίς να χρειάζεται να ξοδέψω μια περιουσία.

Πρώτη πρώτη είναι η Express gold with Pricky Pear, μάσκα ενυδάτωσης & αναζωογόνησης με φραγκόσυκο. Φοβερή μάσκα για αυτό ακριβώς που λέει. Ενυδατώνει βαθιά και αναζωογονεί το δέρμα άμεσα. Όταν νιώθω το δέρμα μου κάπως αφυδατωμένο, ειδικά με μια κρέμα που βάζω τελευταία από το φαρμακείο για την ακμή και ξηραίνει το δέρμα, η μάσκα αυτή κάνει θαύματα. Την βάζω βράδια μετα τον καθαρισμό μου αλλά την έχω βάλει και 20 λεπτακια σε καθαρό πρόσωπο πριν βγω και κάνω μακιγιάζ. Την ξέπλυνα, έβαλα ενυδατική και μετα primer και make up και το δέρμα μου έδειχνε τόσο λαμπερό και ξεκούραστο που ήταν σαν να είχα κάνει 2ωρο μεσημεριανό υπνακο. Συν του ότι το make up έστρωνε χωρίς ψεγάδια στην επιδερμίδα.  Σου λέω είναι φοβερή.

Για πιο ήπια ενυδάτωση αλλά εξίσου καλές είναι οι Express beauty with Aloe και η  Express beauty with sea lavender. Και οι 2 είναι ενυδατικές. Και οι 2 βοηθούν να δείχνει το δέρμα πιο λαμπερό και καθαρό. Μου αρέσουν αλλά όχι σαν την προηγούμενη. Αν όμως δεν έχεις πρόβλημα με ξηρότητα στο δέρμα και έχεις ένα κανονικό δέρμα τότε ξεκίνα από εδώ καλυτέρα.

Σειρά έχει η Express beauty with Pomegranate, που είναι μια μάσκα αναζωογόνησης και λάμψης. Ωραία μάσκα, κάνει αυτό που υπόσχεται, δίνει όντως λάμψη. Για μια φορά στο τόσο δεν είναι κακή. Όλοι θέλουμε λίγη λάμψη after all. Εάν έχεις κάποιο spray με βιταμίνη C η κάποιο seroum με βιταμίνη C τότε έχεις μια ιδέα της λάμψης που δίνει στο πρόσωπο ένα τέτοιο προϊόν.( εγώ χρησιμοποιώ ένα από το body shop και είναι πολύ ωραίο). Αν δεν έχεις ξεκίνα με τη μάσκα αυτήν και για τα υπόλοιπα θα σε ενημερώσω σύντομα!

 

Τέλος, θα σου πω για την μάσκα με άγριο τριαντάφυλλο του Κορρε. Είναι μια μάσκα ύπνου, που σημαίνει ότι μετα τον καθαρισμό σου το βράδυ την απλώνεις και την αφήνεις να δράσει όλο το βράδυ. Μην φαντάζεσαι τώρα εσύ καμία μάσκα βαριά και λες πως να κοιμηθείς με αυτήν. Σαν παχύρευστη κρέμα νύχτας είναι, την απλώνεις στο πρόσωπο σου μισή ωρίτσα πριν κοιμηθείς για να στεγνώσει λίγο και μετα είσαι έτοιμη για ύπνο. Προσωπικά η συγκεκριμένη μάσκα δε μου άρεσε- δε μου ταίριαξε. Την δοκίμασα 4 φορές ( της έδωσα ευκαιρίες δεν μπορείς να πεις) αλλά δε με κέρδισε. Δεν μου έκανε τίποτα διαφορά, η σύσταση της ήταν αρκετά κολλώδης όπως σου είπα, και αισθανόμουνα το δέρμα μου βαρύ και μετα το πρωί που ξυπνούσα ένιωθα σαν να κοιμήθηκα σε τροπική ζούγκλα, με υγρασία 100000% και το δέρμα να γυαλίζει φοβερά. Και ακόμα και μετα που την ξέπλυνα μου άφηνε μια αίσθηση μη-καθαριότητας.

Γενικά εμένα μου αρέσουν τα προϊόντα να αφήνουν μια φρεσκάδα στο πρόσωπο, μια λάμψη και μια όψη ελαφριά σαν να μην φοράς τίποτα. Όλες αυτές τις μάσκες στις συνιστώ, αλλά πάντα με τη σύμφωνη γνώμη του δερματολόγου σου.

 

Εσύ ποια θα δοκιμάσεις πρώτα?

 

………….cause in parETTYng we love beauty!

 

Να είσαι καλά  !

Ο παράδοξος τρόπος που έμαθα στις κόρες μου να μοιράζονται τα παιχνίδια τους!!!

Πριν από λίγο καιρό είπαμε να πάμε με τα κορίτσια σε ένα παιδικό θέατρο. Στο τέλος της παράστασης τα παιδιά εκλήθησαν να παίξουν με ό,τι αντικείμενο υπήρχε στο σκηνικό. Βουρ όλα τα παιδάκια στη σκηνή. Κάθισα λοιπόν και παρατηρούσα πως αλληλοεπιδρούσαν τα παιδιά μεταξύ τους (καλά μη νομίζεις ότι μπορούσα και πολύ. Πιο πολύ αλληλεπίδραση μαμάδων έβλεπα……..ξέρεις αυτές που είναι μονίμως πίσω από τον Κωστάκη και την Μαιρούλα και ζητάνε εκ μέρους των παιδιών τους το παιχνίδι από το άλλο παιδάκι και δεν αφήνουν τα παιδιά να αναπτύξουν social skills? Ε αυτές! Καλά άσε….θα σου πω άλλη φορά για αυτές τις μαμάδες γιατί τις έχω άχτι).

AAAAAAANYWAYYYYYYYYYYY!!! Η μεγάλη μου η κόρη πήρε στα χέρια της ένα μεγάλο μπαλόνι. Γενικά όλα τα παιδάκια ήθελαν το μπαλόνι μιας και ήταν ο πρωταγωνιστής της παράστασης. Με το που το έπιασε έπεσαν πάνω της τα άλλα παιδάκια ( συγγνώμη μαμάδες ήθελα να πω) γκρινιάζοντας και προσπαθώντας να της το πάρουν με το ζόρι από τα χέρια. Παρακολουθώ το σκηνικό και κυρίως την διαχείριση της κόρης μου. Δε μασάει σε κάτι τέτοια γενικά. Το σήκωνε ψηλά και δεν το έδινε. Να την τραβάνε και εκείνη να το κρατάει με δύναμη. Ώσπου μπαίνουν οι μαμάδες μπροστά…φυσικά….και όχι για να χρησιμοποιήσουν την ευκαιρία να εκπαιδεύσουν το παιδί τους στο πως ζητάμε ένα αντικείμενο όταν το έχει ένας άλλος ( ήταν μια καλή ευκαιρία ομολογουμένως να διδάξουν στο παιδί ότι όταν θέλω κάτι που έχει ο άλλος δεν ορμάω πάνω του με το ζόρι. Το ζητάω ευγενικά. Βέβαια όποιος έχει μπει σε μαγαζί ΖΑRA στις εκπτώσεις στο γυναίκειο τμήμα μπορεί εύκολα να καταλάβει από που αυτά τα παιδάκια ΔΕΝ έχουν μάθει τρόπους). Επενέβησαν για να πουν στην κόρη μου να δώσει το μπαλόνι.

Επ….τι έγινε? Ήρθαν τα μεγάλα μέσα? Ήρθε η ώρα να επέμβω. Είναι άνισο να αφήσω το 4χρονο παιδί μου απέναντι σε τρελαμένες μαμάδες κακομαθημένων παιδιών (τι εννοείς πως μπορώ και τα αποκαλώ κακομαθημένα? Νομίζω είναι ο ορισμός του κακομαθημένου το παιδί που νομίζει ότι η κοινωνία του χρωστάει τα πάντα και έχει δικαίωμα να παίρνει ό,τι γουστάρει  χωρίς να ρωτάει και με τη μαμά από δίπλα να σιγοντάρει το κακομαθημένο ναρκισσιστικό του παραλήρημα).

Πάω λοιπόν στην κόρη μου, αγνοώντας παντελώς την άλλη μαμά και της λέω ¨ Αγάπη μου, έχεις δίκιο. Δεν είναι καθόλου ευγενικό που σου αρπάζουν το μπαλόνι από τα χέρια.¨. Η άλλη μαμά συνεχίζει «έλα κοριτσάκι, δώσε τώρα το μπαλόνι στα άλλα παιδάκια»

Αγνοώντας την παντελώς και πάλι ( σου είπα για την ικανότητα που έχω να αγνοώ κάποιον που με ενοχλεί τόσο πολύ που χρειάζεται καθρεφτάκι για να δει αν είναι ζωντανός?) λέω στην κόρη μου « Παίξε λίγο εσύ μιας και το πήρες πρώτη το μπαλόνι και μετά δωστο στα άλλα παιδάκια, οκ?».  « Μα δε με αφήνουν να παίξω μαμά. Με τραβάνε» μου απαντάει. Και της λέω « έχεις δίκιο αγάπη μου. Δεν είναι καθόλου ωραίος τρόπος αυτός!»…….

Μουγκα η άλλη μαμά. Πήρε το κουράγιο να πει στο παιδί της να περιμένει  και μπόρεσε η κόρη μου επιτέλους να περιεργαστεί αυτό το μπαλόνι για τα υπόλοιπα 30 δευτερόλεπτα που ήθελε. Τόσο ήταν…..

Το πως πρέπει να μάθουν τα παιδιά μας να μοιράζονται είναι ένα φλέγον ζήτημα στις μαμαδοσυζητησεις αλλά και όχι μόνο. Έχω βρεθεί άπειρες φορές μπροστά σε σκηνικό όπου παιδάκι Α ζητάει επίμονα το παιχνίδι του παιδιού Β. Το παιδί Β δε θέλει να το δώσει. Το παιδί Α κλαίει. Η μαμά του παιδιού Β το πιέζει να δώσει το παιχνίδι του στο παιδί Α  λέγοντας «έλα για λίγο δωστο πια και θα στο ξαναδώσει. Πως κάνεις έτσι? Εμείς είμαστε καλά παιδάκια (καλά αυτό το εμείς το αφήνω ασχολίαστο για την ώρα), μοιραζόμαστε τα παιχνίδια μας ». Μα γιατί πρέπει σώνει και ντε να το δώσει? Δικό του δεν είναι? Θες να έρθω εγώ να σου πάρω την μπουκιά από το στόμα την ώρα που τρως κάτι που επιθυμείς πολύ?

Να σου πω τον παράδοξο τρόπο που εγώ χρησιμοποιώ και οι κόρες μου μοιράζονται τα παιχνίδια τους? Τους επιτρέπω να ΜΗΝ τα μοιράζονται. Σε μπέρδεψα? Άκου να δεις πως λειτουργεί. Όταν παίζει η μεγάλη μου η κόρη με ένα δικό της παιχνίδι και πάει η μικρή και θέλει να το πάρει η μεγάλη πολλές φορές θα στραβώσει. Ακόμα και αν η μικρή ρωτήσει ευγενικά η μεγάλη και πάλι μπορεί να μην θέλει. Εκεί λοιπόν αντί να της πω « έλα ρε αγαπούλα μου δωστης το παιχνίδι/παίξτε μαζί/είναι μικρούλα μωρέ και δεν καταλαβαίνει (καλά αυτό το τελευταίο με το μικρούλα και δεν καταλαβαίνει δεν ξέρω ποιος το διέδωσε αλλά μιλάμε για μεγάλη αυταπάτη)» προτιμώ να της πω « αν θες να το μοιραστείτε οκ. Αν όχι, δικό σου είναι. Ό,τι θες κάνε!» Ε αυτό είναι! Άπαξ και δώσεις στο παιδί την ευκαιρία να αποφασίζει μόνο του και δεν το ευνουχίζεις παίρνοντας εσύ τις αποφάσεις και που άμα δεν στις εκπληρώσει του φοράς και μια ταμπέλα του « κακού/ανυπάκουου/δύσκολου» παιδιού, το κέρδισες το παιδί. Εφτά στις 10 φορές με αυτόν τον τρόπο τα κορίτσια μου παίζουν αρμονικά . Ε στις υπόλοιπες 3 τι θες? Παιδιά είναι! Εννοείται θα τσακωθούν και θα διαφωνήσουν. Μην είμαστε υπερβολικοί στις απαιτήσεις μας γιατί γυρίζει μπούμερανγκ πολλές φορές!

Ξέρεις τι έχω παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια που είμαι μαμά? Οι άνθρωποι που δυσκολεύονται να μοιραστούν κάτι που τους ανήκει με κάποιον ή αυτοί που δύσκολα θα σου κάνουν μια εξυπηρέτηση είναι αυτοί που έχουν έλλειμμα αγάπης και προσοχής. Το ξέρω, το παραδέχομαι. Η κατάσταση μου είναι μη αναστρέψιμη, μέσα μου κρύβω ένα καταπιεσμένο παιδί των λουλουδιών, αλλά τι να κάνω? Ειλικρινά όπου γυρίσω, ό,τι και να δω για εμένα όλα εκεί καταλήγουν. Είναι οι άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν επαρκώς ή ακόμα χειροτέρα αγαπήθηκαν με τρόπο όχι συστηματικό , με  γονείς που ανάλογα με τα φεγγάρια ήταν παρόντες ή απόντες δημιουργώντας σύγχυση στο παιδί που δεν ήξερε τι να περιμένει. Αυτά τα παιδιά μεγάλωσαν και έγιναν ενήλικες που είναι πεινασμένοι …….και όπως όλοι ξέρουμε ο πεινασμένος δε θα μοιραστεί εύκολα το πιάτο του…..

Καταλαβαίνω ειλικρινά την επιθυμία που έχουν όλοι οι γονείς να μεγαλώσουν παιδιά που μοιράζονται, που δεν σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους και είναι ευαίσθητα για τον διπλανό τους. ΟΜΩΣ πως περιμένω από το παιδί μου να είναι πρόθυμο να μοιράζεται όταν μεγαλώνει νιώθοντας ότι ανά πάσα στιγμή το αντικείμενο που έχει στα χέρια του μπορεί και να του το πάρουν ( και να το πουν και κακό παιδί εάν αντιδράσει)? Και υστέρα, πως περιμένω το παιδί μου να αντιδράσει σε κάτι που το ενοχλεί όταν εγώ το έχω μαλώσει όταν αντέδρασε για κάτι που το ενόχλησε και το είπε?

Να σου πω κάτι?

Θεωρώ μεγάλο προσόν για έναν άνθρωπο να μπορεί να βγαίνει μπροστά, να υπερασπίζεται τον εαυτό του και τα θέλω του και να διεκδικεί το δίκιο του. Γι’ αυτό και εγώ όταν αρνείσαι να δώσεις το παιχνίδι που παίζεις σε ένα άλλο παιδάκι την στιγμή που στο ζητάει, σε καμαρώνω!! Σε καμαρώνω που έχεις άποψη και δεν παρασύρεσαι από τις πιεστικές μαμάδες γύρω τριγύρω! Σε καμαρώνω που έχεις την αυτοπεποίθηση να πεις « όχι, δε θέλω τώρα να στο δώσω» και να θέσεις τα όρια σου. Και έπειτα, σε καμαρώνω πως διαχειρίζεσαι τις συνέπειες της πράξης σου. Γιατί ναι, έχει και συνέπειες αυτό! Αλλά δεν έχει σημασία. Έτσι μαθαίνεις στη ζωή! Και είναι σπουδαίο να μαθαίνεις από τις δικές σου πράξεις και όχι από τα δικά μου κηρύγματα. (σου υπόσχομαι να το θυμάμαι αυτό όταν μας χτυπήσει την πόρτα η άτιμη εφηβεία!!).

Και αν κάπου τα βρεις σκούρα, γύρνα και κοίτα πίσω σου…εκεί είμαι!!

……teach your kids how to share the  parETTYng  way!

Να είσαι καλά!

Τα αγαπημένα μου προϊόντα ομορφιάς – Ιούνιος ’16

Καλώς ήρθες στα αγαπημένα μου προϊόντα για τον μήνα Ιούνιο. Έχω να σου πω ότι αυτή η ανασκόπηση είναι από τα αγαπημένα μου να γράφω γιατί, όταν έχω ένα προϊόν που αγαπώ πολύ μου αρέσει να το μοιράζομαι με όλους. Ξέρεις, δεν είμαι από αυτές που τους ρωτάς « ποιο κραγιόν φοράς?» και ποτέ δε θυμούνται ή από αυτές που τους ζητάς μια συνταγή και σου τη δίνουν μεν αλλά με δοσολογίες ό,τι να΄ναι. Όχι, εγώ όταν δοκιμάζω κάτι και αξίζει να το πω θα το πω σε ολόκληρη την πλάση! Εδώ λοιπόν θα μοιράζομαι μαζί σου ό,τι λατρεύω κάθε μήνα σε προϊόντα μακιγιάζ, περιποίησης και μόδας.

Ξεκινάμε λοιπόν μεεεεεεε……το πάρα πολύ αγαπημένο μου bronzer από το  Body Shop στην απόχρωση 01- golden bronze. Αυτό το προϊόν το λατρεύω. Το φοράω κάθε μέρα. Φοράω το πρωί (κάθε πρωί) την αντιηλιακή και μετά με ένα πινέλο φαρδύ περνάω σε όλο το πρόσωπο και λαιμό ελαφριά το συγκεκριμένο bronzer. Δεν μπορώ να σου πω πόσες φίλες μου με έχουν ρωτήσει για αυτό το προϊόν. Έχει μέσα πολλές αποχρώσεις του καφέ- χρυσό με λίγο glitter ( το οποίο δε φαίνεται απολύτως καθόλου όταν το εφαρμόζεις στο πρόσωπο σου) και μόλις το απλώσεις « ξυπνάει» το πρόσωπο σου και έχεις ένα χρώμα υγείας.  Να δες εδώ που φοράω μόνο αυτό το προϊόν πως φαίνεται το δέρμα μου. Μη  μου πας και αρχίσεις να βάζεις δίχως αύριο όμως γιατί μετά το αποτέλεσμα δε θα είναι καθόλου κολακευτικό!

Συνεχίζουμε με την αγαπημένη μου μασκαρα της  L’ OREAL False Lash Superstar. Αυτή η μασκαρα είναι Φ Ο Β Ε Ρ Η!!! Λειτουργεί σε 2 φάσεις. Στη μια της πλευρά έχει μια βάση-primer που απλώνεις πρώτα, η οποία ουσιαστικά κάνει όλη τη δουλειά. Είναι σε άσπρο χρώμα, θρέφει τη βλεφαρίδα πριν απλώσεις την μασκαρα, βοηθάει στο να ξεβαφτεί πολύ εύκολα , οπότε δεν έχεις απώλεια βλεφαρίδων στο βαμβάκι σου όταν ξεβαφτείς ( μας αρέσει αυτό!!!) και κάνει την βλεφαρίδα πιο πυκνή. Με το που την απλώσεις αμέσως περνάς στην άλλη μεριά που είναι η μαύρη μασκαρα. Μην περιμένεις να στεγνώσει και μετα να την βάλεις. Το΄χασες το παιχνίδι. Εδώ απλά χτίζεις το χρώμα και τελειώνεις με μια βλεφαρίδα σούπερ πυκνή και μακριά. Extra point :είναι πολύ καλό value for money μιας και παίρνεις βάση+ μασκαρα στο ίδιο προϊόν και η τιμή της είναι κάτω των 20 ευρώ.

E μετα την μασκαρα δε θα μπορούσα να παραλείψω το πολυαγαπημένο μου ξεβαφτικο ματιών. Μου το είχε συστήσει η αγαπημένη μου ξαδέλφη πριν από πολλααααα χρόνια, έχω δοκιμάσει κι άλλα πολλά ( και πολλά ακριβά κι όλας) μέσα σε όλο αυτό το διάστημα αλλά κανένα δε συγκρίνεται με το Bioderma Sensibio H2O. Είναι ένα νερό ουσιαστικά που ξεβάφει πρόσωπο και μάτια , εγώ προσωπικά το χρησιμοποιώ μόνο σε μάτια και χείλη. Ξεβάφει τις βλεφαρίδες τόσο καλά που ποτέ δεν ξυπνάω με τα μάτια του Panda. Με άλλα ξεβαφτικα ματιών μου έχει συμβεί πολλές φορές να ξεβαφτώ το βράδυ, να φαίνεται η βλεφαρίδα καθαρή και έτοιμη για ξεκούραση και το πρωί να ξυπνάω με μαύρα μάτια γιατί προφανώς στον ύπνο μου υγροποιήθηκε το υπόλειμμα της μασκαρα που δεν ξεβάφτηκε με αξιοπρέπεια και voila! Όχι αγαπημένη μου. Οι βλεφαρίδες είναι πολύ ευαίσθητες, χρήζουν ιδιαίτερης μεταχείρισης και πρέπει να τους φερόμαστε με αγάπη  ( ακόμα και εδώ για αγάπη σου μιλάω! Αντιλαμβάνεσαι την σοβαρότητα της κατάστασης μου )! Extra point:  δεν τσούζει τα μάτια ΚΑΘΟΛΟΥ!!!

ΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!! Τι να σου πω τώρα για την παλέτα σκιών  από την Too Faced – sweet peach?

Too faced Sweet peachΕίναι πασίγνωστη, έχουν μιλήσει για αυτήν σχεδόν όλοι οι Beauty bloggers και όχι άδικα. Καταρχάς να σου πω ότι τα χρώματα της είναι φοβερά. Περιλαμβάνει 18 αποχρώσεις, ματ και ιριδίζουσες. Οι συνδυασμοί που μπορείς να κάνεις είναι πραγματικά αμέτρητοι. Η σύσταση τους……..αααχ! τι να σου πω! Έχουν μια βουτυρένια σύνθεση που πρακτικά σημαίνει ότι δεν χρειάζεσαι πολύ προϊόν για να φανεί στο μάτι σου. Ξέρεις κάτι σκιές που παίρνεις, τις βάζεις στο πινελάκι σου, τις απλώνεις στο μάτι και δεν φαίνεται τίποτα και πρέπει να επαναλάβεις την διαδικασία 4 -5 φορές? Ε, καμία σχέση με αυτήν την παλέτα. Γενικά η συγκεκριμένη εταιρία έχει φοβερές σκιές, οπότε αν δεν είναι του γούστου σου τα συγκεκριμένα χρώματα μπορείς να βρεις και άλλες παλέτες πιο γήινες. Η τιμή της είναι κάπου στα 40 ευρώ. Δεν είναι φθηνή αλλά ούτε και απαγορευτική αν σκεφτείς ότι παίρνεις 18 σκιές! Α και το κυριότερο! Μυρίζει ροδάκινο………η κόρη μου έχει τρελαθεί να την ανοίγει για να την μυρίζει συνέχεια!!! Δικές μου αγαπημένες αποχρώσεις είναι η peaches ΄n cream, η luscious,η  bellini, η caramelized  και η summer yum.

Θα κλείσω με τα αγαπημένα μου κραγιόν.  Έχω μια ικανοποιητική συλλογή από κραγιόν αλλά δε μου ήταν δύσκολο να επιλέξω μιας και από τον Μάιο δύσκολα θα με πετύχεις να φοράω άλλο κραγιόν από αυτά τα 2. Είναι και τα 2 ματ και έχουν πολλή καλή διάρκεια.NYX vs Maybelline

Πρώτο πάει με διαφορά το NYX soft matte lip cream στην απόχρωση 02 Stockholm. Εντάξει, τι να σου πω πρωτοπώ. Μιλάμε για φοβερό κραγιόν από άποψη σύστασης αλλά και απόχρωσης. Θα ξεκινήσω με την σύσταση. Είναι το πρώτο μου προϊόν για τα χείλη από τη συγκεκριμένη εταιρία και ενθουσιάστηκα. Είναι όπως λέει lip cream. Δεν το λες κραγιόν, δεν το λες lip gloss. Είναι σαν ένα αρκετά ενυδατικό lip balm με ματ χρώμα. Φοριέται πολύ ωραία με ένα περίγραμμα χειλιών σε κοντινή απόχρωση αλλά και σκέτο το πρωί να το φορέσεις πριν βγεις από την πόρτα είσαι σούπερ. Έχει καλή διάρκεια μέσα στην ημέρα, δεν κολλάει τα χείλη σου, είναι σχεδόν σαν να μην φοράς κραγιόν και σίγουρα δεν τα αφυδατώνει. Το χρώμα του από την άλλη είναι φοβερό. Είναι πολύ κοντά στην φυσική απόχρωση των χειλιών μου, είναι ένα ροζ-σομον-με ένα τικ καφέ ζεστό χρώμα. Έλα έλα …είναι φοβερό σου λέω…το απόλυτο must nude κραγιόν. Το παραγγέλνεις on line , έχει κάτω από 9 ευρώ, μη το σκέφτεσαι καν.

Και το άλλο αγαπημένο μου είναι στην αντίπερα όχθη. Ροζ κοριτσίστικο ματ κραγιόν από την Maybelline στην απόχρωση 940 Rose Rush. Ε καλά, το πήρα από το σούπερ μαρκετ ( ναι στα μεγάλα σούπερ μαρκετ έχουν και καλλυντικά πια) σε μια παρορμητική αγορά πριν τα ταμεία και πολύ το ευχαριστήθηκα! Είναι ένα φοβερό κραγιόν κανονικότατο αυτό, με διάρκεια πολλή καλή. Είναι έντονο χρώμα και πάει προς το παστέλ. Αν είσαι τέτοιο κορίτσι τότε σίγουρα πρέπει να το δοκιμάσεις.

Fashion Bonus. Τα κοσμήματα μου είναι από την σχεδιάστρια κοσμημάτων Sarina. Είναι η αγαπημένη μου σχεδιάστρια, σπάνια θα με δεις να φοράω κάτι άλλο πάνω μου και ειδικά στις βραδινές μου εμφανίσεις. Θα σου πω άλλη φορά για αυτά! Keep it in mind!!!!

 

Αυτά από εμένα!!

Αλήθεια εσύ τι αγαπημένα προϊόντα έχεις?

 

 

…….cause parETTYng is also about beauty and taking care of yourself!!!

Καλοκαιρίνη σαλάτα με ρεβύθια και κινόα!

Να’μαι πάλι!  Δευτέρα σήμερα και είπα να μοιραστώ μαζί σου μια αγαπημένη μου συνταγή με αφορμή φυσικά τις παρασπονδίες του Σαββατοκύριακου. Είχε γενέθλια η μεγάλη μου κόρη και έγινε χαμός από φαΐ και γλυκά! Οπότε αντιλαμβάνεσαι ……λίγο μάζεμα από λίπη και κρέατα είναι απαραίτητο !

Είναι μια πανεύκολη συνταγή με όσπρια, άρα πρωτεΐνη ( την θέλουμε την πρωτεΐνη στη διατροφή μας !!!), κινόα ( ε τώρα τι να λέμε για την κινόα! Πολύ θρεπτικό δημητριακό που περιέχει Ω3, μαγνήσιο και σίδηρο) και λαχανικά!

Για την ιστορία να σου πω ότι τα ρεβύθια έτσι όπως τα φτιάχνω στον φούρνο με τα μπαχαρικά οι κόρες μου τα τρώνε δίχως αύριο. Οπότε βάλε διπλό highlight μιας και τα ρεβύθια είναι φοβερή τροφή και όχι και η πιο αγαπημένη των παιδιών!

Πάρε χαρτί και μολύβι και σημείωσε λοιπόν ( ή απλά κάνε ένα screenshot στο κινητό σου και call it a day)

Υλικά

Για την κινόα

  • 1 φλυτζάνι κινόα
  • 2 φλυτζάνια νερό

Για τα ρεβύθια

  • 400 γρ βρασμένα ρεβύθια ( τα έχεις μουλιάσει όμως ένα 12ωρακι από το βράδυ οκ?)
  • 2 κουταλάκια του γλυκού πάπρικαKinoa 2
  • 1 κουταλάκι του γλυκού chili σκόνη
  • ½ κουταλάκι του γλυκού κουρκουμά
  • 1 σκελίδα σκόρδο λιωμένη
  • 1 κουταλάκι του γλυκού κύμινο
  • ½ φλυτζάνι του ελληνικού καφέ λάδι
  • Αλάτι
  • Πιπέρι
  • Μισό λεμόνι

Σως

  • 1 κόκκινη πιπεριάPiperies 4
  • 1 ½ λεμόνι
  • 1 κουταλάκι γλυκού μουστάρδα
  • ½ κουταλάκι του γλυκού πάπρικα
  • Αλάτι
  • Πιπέρι
  • 2 φλυτζανάκια ελληνικού καφέ λάδι
  • ½ κουταλάκι του γλυκού κουρκουμά
  • 1 σκελίδα σκόρδο

Πράσινα λαχανικά πλυμένα και στραγγισμένα

Άνηθο ψιλοκομμένο

Προαιρετικά

  • Μπορείς πάνω από τη σαλάτα αν θες να την κάνεις σούπερ χορταστική (πες ότι αυτό είναι το μεσημεριανό σου) να βάλεις σπόρια, που λέει και ο Λάζαρος και με κοροϊδεύει, κολοκυθόσπορο, λιναρόσπορο, ηλιόσπορο, chia και φυσικά αβοκάντο!

Εκτέλεση

  • Ξεκινάμε με την κινόα. Την ξεπλένουμε καλά σε ένα σουρωτήρι ( όταν λέμε καλά εννοούμε πολύ καλά. Έχει μια ουσία η κινόα που αν δεν ξεπλυθεί καλά την κάνει και πικρίζει. Οπότε νερό νερό και πάλι νερό). Βράζει το νεράκι μας, το αλατίζουμε λίγο, προσθέτω την κινόα, χαμηλώνω φωτιά και βράζει για ένα τεταρτάκι , όπως το ρύζι. Στα μισά ανοίγω, ανακατεύω για να γίνει « αφράτη» και στο τέλος όταν γίνει την ανακατεύω με ένα πιρούνι για να μην λασπώσει και την αφηνω με το καπάκι της αλλά βάζω ένα κομμάτι χαρτί κουζίνας από κάτω για να πάρει την υγρασία.
  • Υστέρα παίρνω τα βρασμένα ρεβύθια Revithia 3(αν θες κάνε παραπάνω και τα κρατάς και σκέτα να τα φας σαν σνακ), και τα βάζω στο ταψί του φούρνου με αντικολλητικό χαρτί και προσθέτω από πάνω όλα τα υλικά. Τώρα, αν κάτι δε σου αρέσει (όπως ίσως το chili ) το αφαιρείς. Ή βάζεις παραπάνω από κάτι άλλο που είναι του γούστου σου. Εμάς μας αρέσουν τα μπαχαρικά και τα καυτερά (ειδικά η μεγάλη μου η κόρη με τα καυτερά εχει ιδιαίτερη αγάπη) οπότε τα κάνω με αυτές τις δοσολογίες.
  • Ανακατεύεις και τα ψήνεις στους 190 βαθμούς στον αέρα για 15-20 λεπτακια μέχρι ουσιαστικά να αρχίζει να ροδίζει.
  • Όταν είναι έτοιμα τα αφήνεις να κρυώσουν.
  • Για την σως βάζεις όλα τα υλικά μαζί στο multi και έτοιμη
  • Όταν είναι η ώρα του φαγητού στήνεις το πιάτο.
  • Βάζεις μια λωρίδα κινόα, μια λωρίδα ρεβύθια και μια λωρίδα όποιο πράσινο λαχανικό σου αρέσει (εγώ έβαλα μαρούλι γιατί μαρούλι είχα, αλλά το σπανάκι θα πηγαίνει εξίσου καλά). Από πάνω αν θες βάζεις τα σπόρια που λέγαμε και φυσικά τον άνηθο και είμαστε πανέτοιμοι!

 

 

Δοκίμασε την ! Είναι φοβερή, πολύ θρεπτική και χορταστική!

 

Περιμένω τα σχόλια σου ΕΔΩ!

 

…..cause with  parETTYng you choose healthy tasty food!!!

 

Να είσαι καλά.

«Buon giorno principessa!»… Μας άναψες φωτιές αλλά χαλάλι!

Θέλω μέρες να σου γράψω για ένα θέμα της επικαιρότητας. Ήθελα να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά γιατί να σου πω την αλήθεια μου, σκέφτηκα πααααααρα πολλά πράγματα που αφορούσαν την συγκεκριμένη είδηση .

Διάβασα λοιπόν για αυτό το συμβόλαιο τιμής που θα κληθούν οι μαθητές να υπογράψουν στην αρχή της νέας χρονιάς. Ο υπουργός παιδείας Νίκος Φίλης με την ομάδα συνεργατών του συνέταξαν ένα κείμενο μέσα στο οποίο δίνονται στα παιδιά παροτρύνσεις- συμβουλές για το πως πρέπει να φέρονται απέναντι στο σχολείο και στους συμμαθητές τους. Μέσα σε όλα αυτά ο υπουργός θεώρησε σκόπιμο να καθοδηγήσει τους γονείς θα τολμούσα να πω, για το πως θα πρέπει  να προσφωνούν τα παιδιά τους….ή μάλλον για το πως καλό θα ήταν να ΜΗΝ τους προσφωνούν. Είπε λοιπόν ούτε λίγο ούτε πολύ ότι το να αποκαλούμε τα παιδιά μας «πριγκίπισσα μου» και « πρίγκιπά μου» ενισχύει στα μάτια των παιδιών τον διαχωρισμό της κοινωνίας μας σε κοινωνικές τάξεις και με τον δικό του αριστερό τρόπο σκέψης δεν υπάρχουν (ή δε θα έπρεπε να υπάρχουν) τίτλοι ευγενείας ή ευγενείς εν γένει μιας και ευγενείς ζουν σε άλλα καθεστώτα από το δικό του.

Αρχικά θέλω να σου ξεκαθαρίσω ότι εγώ δεν φωνάζω τις κόρες μου « πριγκίπισσα μου» και όλα τα συναφή! Να τους έχω πει « πριγκιπισουλα μου σε λατρεύω» 10 φορές στη ζωή τους ζήτημα είναι! Διαφωνώ ωστόσο με τον λόγο (που τουλάχιστον εγώ διάβασα και κατάλαβα) για τον οποίο ο υπουργός συμπεριέλαβε αυτή την προτροπή στους γονείς και αυτό σου παραθέτω!

Συζητούσα παλιά με μια φίλη μου και της έλεγα ότι στα παιδιά μου θέλω σίγουρα να τους μάθω , και κυρίως να τους δείχνω κάθε μέρα με την συμπεριφορά μου ότι όλοι είμαστε ίσοι αλλά δεν είμαστε ίδιοι. Δεν είναι όλα τα λουλούδια ιδία. Μπορεί να χρειάζονται όλα τα λουλούδια νερό για να μεγαλώσουν αλλά υπάρχουν άπειρα είδη σε διαφορετικό μέγεθος και χρώμα.

Το ‘πιασες? Το μεγαλοστελεχος μιας διαφημιστικής είναι ίσο με τον δάσκαλο στο σχολείο του παιδιού του που είναι ίσος με τον τύπο που σου έφτιαξε καφέ στα Everest που είναι ίσος με τον Πακιστανό που καθαρίζει τα τζαμιά στην εταιρία που δουλεύεις. Πρόσεξες τι σου είπα? Είναι ίσος! Όχι ίδιος. Και η κυβέρνηση σας κύριε Φίλη έχει κάνει τα πάντα για να μας το αποδείξει αυτό!  Κάθε μέρα που περνάμε  από το Ελληνικό, εκεί που έχετε παρατήσει χιλιάδες μετανάστες σε άθλιες συνθήκες, εγώ σίγουρα δεν μπορώ να πω στο παιδί μου ότι είμαστε όλοι ίδιοι. Γιατί το παιδί μου κύριε Φίλη βλέπει ότι τα παιδάκια εκεί δεν έχουν τίποτα ίδιο με την ίδια. Βλέπει ότι περπατάνε ξυπόλητα και ταλαιπωρημένα. Βλέπει ότι είναι πεινασμένα όταν σταματάμε στο περίπτερο μπροστά από το αεροδρόμιο και αυτά μαζεύονται σαν τις μύγες από πάνω μας για να τους πάρουμε το οτιδήποτε. Ινδία φάση σου λέω δηλαδή….. την ιδιά στιγμή όμως θα πάμε σπίτι μας και θα μαζέψει τα παλιά της ρούχα « που είμαι μεγάλη και δε μου κάνουν πια» και παιχνίδια και φαγητό και θα μου πει να τα πάμε στα παιδάκια που δεν έχουν. Γιατί είμαστε ίσοι  και αντιμετωπίζουμε όλους τους ανθρώπους με σεβασμό . Αλλά όχι ίδιοι.  Και αυτό το 4χρονο παιδί μου το βλέπει κύριε Φίλη!

Αναρωτιέμαι τι να σημαίνει το γεγονός ότι θεωρήσατε τόσο σημαντικό για ένα παιδί να το προσφωνούν οι γονείς του « πριγκίπισσα μου»  που να αποτελεί επαρκή λόγο να το συμπεριλάβετε στο συμβόλαιο που οι μαθητές θα πρέπει να υπογράφουν στην αρχή της χρονιάς. Δηλαδή για πείτε μου ποιο σας ακούγεται πιο τραυματικό? Το « πριγκιπισσουλα μου μπορείς να μου φέρεις ένα στυλό σε παρακαλώ?» ή το « γαμω το κέρατο μου. Αι στο διάολο πια! Ούτε να ψωνίσει δεν μπορεί ένας άνθρωπος » ( έχω να σας πω ότι αυτό είναι αληθινό περιστατικό που ήμουνα παρούσα σε κατάστημα ρούχων με πατέρα να μιλάει έτσι στην κόρη του).

Αν θέλετε κύριε Φίλη να βοηθήσετε την ελληνική οικογένεια να μεγαλώσει καλύτερα παιδιά με αγάπη και σεβασμό προς τον συνάνθρωπο τους θα ήταν προτιμότερο να στρέψετε την προσοχή σας σε αυτούς τους γονείς……στους γονείς του κοριτσιού από το κατάστημα ρούχων. Στους γονείς που δέρνουν τα παιδιά τους. Στους γονείς που φωνάζουν στα παιδιά τους σαν να είναι εκείνα υπεύθυνα για όλα τα δεινά που αντιμετωπίζουν στη ζωή τους. Στους γονείς που ειρωνεύονται τα παιδιά τους και τα κάνουν να αισθάνονται ανεπαρκή. Στους γονείς που απορρίπτουν τα παιδιά τους επειδή δεν τους εκπληρώνουν με τις πράξεις τους δικά τους ανεκπλήρωτα Θέλω.

Σε αυτούς τους γονείς να εστιάσετε κύριε Φίλη. Και αφήστε τις πριγκίπισσες και τους πρίγκιπες στα παραμύθια που τόσο απολαμβάνουν τα παιδιά.

Αλήθεια κύριε Φίλη εσάς οι γονείς σας σας διάβαζαν παραμύθια? Σας έλεγαν πόσο ξεχωριστός είσαστε, όχι σε σύγκριση με τους άλλους! Αλλά για τους ίδιους! Γιατί ξέρετε? Όταν εγώ θα πω λοιπόν τις κόρες μου πριγκιπισσουλες δε σημαίνει ότι τις μεγαλώνω ώστε να πιστεύουν ότι είναι ανώτερες από τους γύρω τους και χαίρουν ειδικής μεταχείρισης από την κοινωνία. Ούτε σημαίνει ότι είναι οι αδύναμες κορασίδες που περιμένουν τον πρίγκιπα καβάλα στο άσπρο άλογο να έρθει να τις σώσει (διαφωνώ με αυτά τα μηνύματα που περνάνε στα κοριτσάκια τα κλασσικά κυρίως παραμύθια γι’ αυτό και τέτοια παραμύθια στο σπίτι μας αν τα ακούσεις θα ακούσεις ένα διαφορετικό τέλος…. ένα parETTYng ending!! ). Απλά σημαίνει ότι για ΕΜΕΝΑ είναι μοναδικές και ξεχωριστές και αυτό κύριε Φίλη είναι ωραίο να το ακούν τα παιδιά! Είναι ωραίο να βλέπουν τον θαυμασμό στα μάτια μου όταν τις κοιτάω στις σχολικές γιορτές! Γιατί ξέρουν ότι τις καμαρώνω κύριε Φίλη.

Ξέρετε τι είπε η κόρη μου στο κουκλάκι της  προχθές υπουργέ μου? Έπαιζε με το « μωρό » της και του μάθαινε να πηδάει. Μετά λοιπόν από το μάθημα που του έκανε για « το πως πρέπει να πέφτει και να βάζει τα χέρια μπροστά για να μην χτυπήσει» το μωράκι της έκανε ένα σάλτο και « τα κατάφερε». Το πιάνει λοιπόν η κόρη μου με χαρά και του λέει:

« Μπράβο μωράκι μου! Τα κατάφερες! Είμαι περήφανη για εσένα!»

Και έτσι ξέρω κύριε Φίλη ότι οι κόρες μου γνωρίζουν πολύ καλά πόσο ξεχωριστές είναι στις ζωές μας! Γιατί όλα τα παιδιά είναι μοναδικά και αυτό αυτόματα τα κάνει να μην είναι ίδια μεταξύ τους. Και αυτό άλλωστε είναι το ωραίο!

………. cause parETTYng is all about princesses and love!

 

Να είσαι καλά.

Φτιάξε μόνη σου 3 διαφορετικά lip scrub και ένα ενυδατικό lip balm!

Πήγα που λες  προχθές στα Sephora για update σε νέα προϊόντα (ξέρεις αυτός ο νεκρός χρόνος των 20 λεπτών που έχεις μεταξύ των ραντεβού σου…Ε αυτός ο χρόνος μου είναι για έρευνα lately)!!!

Ανάμεσα στα πολλά που είδα (και φυσικά δοκίμασα) ζήτησα η άμοιρη ένα lip scrub. Κοιταζόντουσαν οι πωλήτριες, ρωτούσαν η μια την άλλη και σε καμία εταιρία δεν υπήρχε τέτοιο προϊόν.

Γυρίζω και λέω στον Λάζαρο (τι ακούει Θεέ μου και αυτός ο άντρας και ακόμα δε με έχει βάλει τουλάχιστον στο mute……καλά έλεγε ο αγαπημένος μας φίλος ότι αδριάντα πρέπει να του στήσω  αλλά anyway) ότι πρέπει οπωσδήποτε να βρω ένα lip scrub.  Έχω να σου πω ότι δοκίμασα πριν από κάποιο διάστημα το lip scrub του H&M. Δε μου άρεσε καθόλου. Η μυρωδιά του μου έφερνε αναγούλα και δεν ήταν καθόλου ενυδατικό στο τέλος της ημέρας. Οπότε……..από εδώ παν και οι άλλοι….!!!

Αυτοσχεδίασα λοιπόν και έφτιαξα μερικές παραλλαγές από lip scrubs PLUS ένα lip balm έτσι για την αλητεία.  Για την ιστορία να σου πω όταν τα κατασκεύαζα, ο βοηθός μου (όπου βοηθός βλέπε Λάζαρος) μου είπε « και γιατί είναι μόνο για τα χείλη αυτό?» Για ακόμα μια φορά σωστός ο παίχτης. Τα δοκίμασα και στα χέρια μου και άφηναν απίστευτα απαλό δέρμα.

Τα βασικά συστατικά τους είναι το μέλι, γνωστό για τις  επουλωτικές και εξισορροπητικές ιδιότητες του, ενώ παράλληλα επιταχύνει την ανανέωση των ιστών. Επίσης θα χρησιμοποιήσουμε πολύ το ελαιόλαδο που είναι γνωστό για τις  μαλακτικές, ενυδατικές και αντισηπτικές ιδιότητες του. Και φυσικά θα χρησιμοποιήσουμε  το πολυσυζητημένο λάδι καρύδας που είναι γνωστό για την αντιγηραντική και αντιοξειδωτική του δράση, καθώς έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη E.

Πάρε χαρτί και σημείωνε λοιπόν γιατί το αποτέλεσμα ήταν φοβερό! Θα σου πω το αγαπημένο μου στο τέλος….!!!

Cinnamon super moisturizing lip scrub (οι ονομασίες φυσικά είναι δίκες μου όπως αντιλαμβάνεσαι)

Χρησιμοποιείς για μέτρημα το βαζάκι μέσα στο οποίο θα αποθηκεύσεις το scrub .

Εκεί λοιπόν μετράς:20160519_210948

  • ½ βαζάκι ζάχαρη
  • 1 κουταλάκι σούπας (κ.σ.) coconut oil
  • Κανέλλα
  • 1 κ.σ. ελαιόλαδο

Τα ανακατεύεις όλα μαζί, ΑΛΛΑ όχι για πολύ για να μην λειώσουν οι κρύσταλλοι της ζάχαρης.

Έτοιμο!

Pink martini20160519_211742

  • 1 βαζάκι ζάχαρη
  • Λίγο μέλι
  • 1 κουταλάκι γλυκού (κ.γ.) coconut oil
  • 2 σταγόνες κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής

Ανακατεύεις όλα μαζί. Το μείγμα αυτό είναι πιο ξερό οπότε λίγο πιο άγριο στην υφή.

Oh this feeling scrub!

  • ¾ από το βαζάκι καστανή ζάχαρη
  • 1 κ.σ. γεμάτη coconut oil (ξέρεις εσύ. Όταν λεμέ 1 εννοούμε 1 ½ καμιά φορά)
  • Λίγο μέλι

Ανακατεύεις καλά.

 

Από τα 3 οφείλω να πω ότι το αγαπημένο μου είναι το πρώτο, αφενός γιατί η κανέλλα μου αρέσει πάρα πολύ και στα φαγητά αλλά και σαν άρωμα γενικώς και αφετέρου γιατί ήταν πιο μαλακό scrub από τα αλλά 2. Δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα στην επιδερμίδα μου οπότε αυτό μου έκανε πολύ καλά. Αλλά αν έχεις σκασμένα χείλη, φτέρνες, αγκώνες κλπ τα άλλα 2 είναι σούπερ.

Όλα τα scrub τα απλώνεις στα χείλη σου με παιδική οδοντόβουρτσα (αν θες φυσικά) και κάνεις απαλό μασαζάκι.

 

Το δωράκι σου τώρα. Σούπερ απλό αλλά πολύ ενυδατικό!

Lip balm

Ανακατεύεις 1 κ.γ. ελαιόλαδο και 1 κ.σ. μέλι και το απλώνεις στα χείλη. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα ταμπονάρεις τα χείλη και άσε το υπόλοιπο να θρέψει τα χείλη σου όλο το βράδυ. (πριν από κάθε χρήση θέλει ανακάτεμα γιατί το μέλι κάθεται στον πάτο)

Το πρωί θα μπορείς να βάλεις άφοβα όποιο κραγιόν θέλεις, ακόμα και το πιο ματ χωρίς να έχεις το αντιαισθητικό εφέ από τα σκασμένα πετσάκια πάνω στα χείλη σου!

 

Δοκίμασε τα και εσύ και περιμένω τις εντυπώσεις και τα σχόλια σου ΕΔΩ!

……cause parETTYng means also beauty time for mummy!