59+1 πράγματα που δεν ξέρεις για εμένα…

Να’μαι και εγώ. Πόσο πολύ μου λείψατε! Μετά από 3 μήνες απουσίας επιτέλους επιστρέψαμε σε ρυθμούς φθινοπώρου και καταφέρνω να γράψω την πρώτη μου ανάρτηση μετα από καιρό. Όλη την εβδομάδα τρέχει αυτή η πρόκληση από τα μαμαδο blogs  για τα 59+1 πράγματα που δεν ξέρεις για εμένα. Μετά την Μάγδα από το «κάθε μέρα γονείς», την Μάρθα από το « Martha blogging», την Έλενα από το « busy mama’s corner», την Εύη από το « Mama’s ‘ n’ Papa’s», την Ελπίδα από το « Two boys and Hope» , την Μαρία από το «mommyjammi.gr», την Ειρηνη από τις «www.mamadoistories.gr», την Αντωνία από το «paiziko.blogspot» και την αγαπημένη μου Σοφία από το «share your likes», είπα και εγώ να ξανά συστηθώ και να γνωριστούμε λίγο καλύτερα!!!

Ξεκινάμε λοιπόν :

  1. Στα 30 χρόνια ζωής μου δε μου έχει τύχει ούτε ΜΙΑ φορά να συστηθώ και να μην χρειαστεί να επαναλάβω -συλλαβίσω -γράψω το όνομα μου ώστε να καταλάβει ο άλλος τι του λέω…..και στο τέλος πάλι να με φωνάζει Τετυ!!
  2. Το όνομα μου είναι από τη βίβλο, βγαίνει από το Εσθηρ…γιατί με φωνάζουν Έττυ? Σωστή και εύλογη ερώτηση …..δεν έχω απάντηση
  3. Το αγαπημένο μου φαγητό είναι τα μακαρόνια. Όχι ψέματα, είναι το κοτόπουλο με πατάτες .Όχι όχι, άκυρο, αγαπημένο μου φαγητό είναι τα γεμιστά!
  4. Τρελαίνομαι για τα παιδιά και όταν είμαι μαζί τους γίνομαι και εγώ παιδί. Πάντα ήθελα να κάνω 4 ή έστω 3. Στη σημερινή πραγματικότητα και τα 2 μου φαίνονται άθλος!
  5. Όταν ήμουνα 4 χρονών, έκαψα το χέρι μου στην πρέσα σιδερώματος, είχα έγκαυμα τρίτου βαθμού και έκανα μεταμόσχευση δέρματος από το πόδι μου. Τα παιδιά στο σχολείο πάντα με κορόιδευαν για το χέρι μου, ειδικά όταν στο νηπιαγωγείο έπρεπε να φοράω ένα ειδικό γάντι για να « κολλήσει το νέο δέρμα » με λέγανε « σιδερωμένο πουκάμισο». Μια μέρα είπα στον εξυπνάκια του νηπιαγωγείου που με ενοχλούσε συνέχεια για το ατύχημα μου « άμα σου δώσω μια με το σιδερωμένο χέρι δε θα ξέρεις από που σου’ρθε»……problem solving skills-check!
  6. Τα ονόματα των παιδιών μας δεν είναι από παπουδογιαγιαδες- συγγενείς. Είναι ονόματα που σήμαιναν πολλά για εμάς και μοναδικά όπως είναι και οι ίδιες!
  7. Όνειρο ζωής είναι όταν μεγαλώσουν τα κορίτσια να πάω για 2 εβδομάδες στο Θιβέτ με την κολλητή -αδελφή ψυχή μου και να κάνουμε διαλογισμό και yoga. (τρέχα γύρευε κατάσταση ,άστα!)
  8. Είμαι σχολαστική (το είπα πολύ ευγενικά ) με την καθαριότητα και την τάξη και control freak σε ύφεση. Δεν αργώ ποτέ στα ραντεβού μου και με τρελαίνει όταν με στήνουν!!!
  9. Φιλάω τόσες πολλές φορές μέσα στην ημέρα τα παιδιά μου που κοντοζυγώνει η ώρα να ακούσω το βρισίδι μου!!!
  10. Oταν γεννήθηκε η πρώτη μου κόρη, όλα μου φαίνονταν βουνό. Μια απλή βόλτα στην παιδική χαρά χρειαζόταν μια ώρα προετοιμασία. Είχα πειστεί από τους γύρω μου ότι « μην ανησυχείς! Θα μεγαλώσει και όλα θα είναι πιο εύκολα θα δεις ». Τελικά αποφάσισα να ζω την στιγμή και να απολαμβάνω κάθε τι μικρό δίπλα στις κόρες μου γιατί σας έχω νέα….όντως μεγάλωσαν και μάλιστα πολύ γρήγορα! Οι ρυθμοί της καθημερινότητας με παρασύρουν αλλά με πολλή προσπάθεια με επαναφέρω σε ό,τι έχει σημασία. Είμαι λοιπόν η μαμά που ενώ βιάζομαι θα σταματήσω 23 φορές να κοιτάξουμε το μυρμηγκάκι που πέρασε, την πεταλούδα που « κοίτα μαμά τι ωραία χρώματα που έχει», « περίμενε μαμά να κάνω ισορροπία στο σκαλοπάτι». Ο Λάζαρος με λέει Lurpak ….η αλήθεια είναι ότι καμιά φορά είμαι λίγο όντως!! Δεν μετανιώνω όμως ούτε στιγμή!
  11. Έχω πάντα μια απάντηση για όλα ( προσθήκη του Λάζαρου στη λίστα….χμ….)
  12. Γέννησα και τις δυο μου κόρες με φυσιολογικό τοκετό και με τον Λάζαρο δίπλα μου. Την δεύτερη χωρίς επισκληρίδιο…μη ρωτάς γιατί!
  13. Είμαι υπέρμαχος του μητρικού θηλασμού αλλά ακόμα περισσότερο του « καλή μητέρα είναι η ευτυχισμένη μητέρα» οπότε σέβομαι απολυτά όλες τις μαμάδες με όποια επιλογή κάνουν αρκεί να είναι καλά με τα παιδάκια τους! Δεν σέβομαι ωστόσο οποιονδήποτε γονέα σηκώνει χέρι στα παιδιά του. Αν σε φτάνει στο αμήν το παιδί σου φίλε μου βρες αλλού να ξεσπάσεις όχι στις παιδικές πλατουλες του! Ειλικρινά!!
  14. Δεν μπορώ να κοιμηθώ αν η κουζίνα δεν είναι απολύτως καθαρή
  15. Κάθε μέρα λέω, σήμερα δε θα φάω τίποτα που να περιέχει ζάχαρη και αποτυγχάνω παταγωδώς.
  16. Όταν ήμουνα 19 χρονών πήγα ένα καλοκαίρι να δουλέψω σε μπαρ στην Κέρκυρα. Οι γονείς μου ήθελαν να πεθάνουν ,εγώ το έκανα και κατέληξα να μάθω τόσα πράγματα για τον εαυτό μου (τον 19χρονο όχι τον σημερινό) που δε θα το άλλαζα με τίποτα
  17. Το πάθος μου είναι ο χορός. Έχω κάνει πολλά χρόνια στο παρελθόν και σχεδόν όλα τα είδη. Έχουν χωρίσει οι δρόμοι τα τελευταία χρόνια αλλά θα ξανασυναντηθούμε….πολύ σύντομα…..i can feel it!
  18. Όταν κάνω βουτιά κλείνω την μύτη μου γιατί μπαίνει νερό!
  19. Λατρεύω την γυμναστική αλλά είμαι άθλια σε ότι έχει να κάνει με άθλημα που περιλαμβάνει μπάλα!
  20. Χαίρομαι σαν μικρό παιδί με το παραμικρό και ονειρεύομαι αχαλίνωτα!
  21. Έχω καταγωγή από τα Τρίκαλα και από Κέρκυρα! Νομίζω (εντελώς αντικειμενικά) ότι είναι από τα ωραιότερα μέρη που έχουμε!
  22. ΔΕΝ απεχθάνομαι το πρωινό ξύπνημα και με το που ξυπνάω είμαι έτοιμη να συζητήσω ό,τι θες…..ο Λάζαρος πάλι άσε μην τα συζητάς!
  23. Έχω ξεκόψει με ανθρώπους από το παρελθόν που με κάνουν να μην περνάω καλά. Όχι επειδή είμαι θυμωμένη μαζί τους απλά γιατί μεγαλώνοντας έμαθα ότι μπορώ να λέω όχι όταν κάτι δε μου αρέσει!
  24. Λατρεύω την όπερα και την κλασσική μουσική. Παλιά πήγαινα κάθε χρόνο τουλάχιστον μια φορά στην Λυρική σκηνή. Με την ίδια χαρά ωστόσο πήγαινα και στα μπουζούκια όπου γινότανε χαμός!!
  25. Δε θέλω να κάνω botox . Όχι γιατί έχω κάτι εναντίον των αισθητικών επεμβάσεων. Ίσα ίσα. Απλά είμαι της λογικής ότι οι ρυτίδες αυτές είναι η ζωή μου. Η κάθε ρυτίδα μου είναι η φορά που έκλαψα για το μωρό που χάσαμε τότε στην αποβολή, το γέλιο μου όταν ο Λάζαρος με πήρε τηλέφωνο μετα από 3 μέρες από την πρώτη μας γνωριμία, το κλάμα χαράς όταν γέννησα τα κοριτσάκια μου και άλλες τόσες εμπειρίες που δεν είμαι διατεθειμένη να σβήσω από το πρόσωπο μου έτσι ελαφρά τη καρδία!parettyng
  26. Έχω αστείρευτη ενέργεια ( ε από όταν έκανα παιδιά στερεύει καμιά φορά αργά τη νύχτα ,ψέματα δε θα σου πω) και ο Λάζαρος με φωνάζει χαρά της ζωής.
  27. Ξανάρχισα πέρυσι το μεταπτυχιακό μου που είχα σταματήσει όταν έκανα παιδιά και παρότι έχω πολύ διάβασμα και υποχρεώσεις γουστάρω τρελά και έχω αναζωογονηθεί.
  28. Όταν οδηγώ είμαι πολύ νευρική. Όλους αυτούς που παραβιάζουν STOP, κόκκινο φανάρι η προτεραιότητα τους βρίζω….πολύ…από μέσα μου! Έχουμε και παιδιά στο αυτοκίνητο!
  29. Όταν ήμουνα 8 χρονών άκουσα τη μαμά μου να λέει ότι δε με άντεχε που ήμουνα κολλημένη πάνω της τόσο πολύ! Της έκανα το χατίρι! Μετα αναρωτιόταν γιατί μεγάλωσα και ήμουνα απόμακρη…HELLOOOOOOOOO!!!!
  30. Είμαι ντροπαλή όταν γνωρίζω καινούριο κόσμο και πολλές φορές αυτό ο κόσμος το εκλαμβάνει ως αντικοινωνικότητα και σνομπισμό.
  31. Όταν μπαίνω μέσα στα μεγάλα φαρμακεία, ξέρεις αυτά που πουλάνε από Depon μέχρι ταπεράκια για τα παιδιά, μπορώ να κάτσω μέσα και 2 ώρες χωρίς να το καταλάβω
  32. Αγαπώ τα καλλυντικά και αγαπημένη μου ασχολία όταν έχω ελεύθερο χρόνο (Say whaaaat? Ναι ναι, καταφέρνω και βρισκω έστω 15 λεπτακια την ημέρα) είναι να βλέπω τις αγαπημένες μου beauty bloggers στο youtube. Να μπορούσα να αγόραζα και όλα αυτά που βλέπω τι καλά που θα ήταν!!!
  33. Έχω ένα παιδάκι από την ACTION AID εδώ και 9 χρόνια και θα σε συμβούλευα να κάνεις και εσύ το ίδιο.
  34. Αγαπημένες μου ταινίες είναι το Requiem for a dream, Million dollar baby, PS I love you, Το κορίτσι από τη Δανία, Η ζωή είναι ωραία, Match point και The room.
  35. Δεν υπάρχει λουλούδι- γλάστρα που να μου έχουν φέρει ή να έχω αγοράσει και να μην την έχω μαράνει. Δεν είναι ότι δεν τα φροντίζω…αλήθεια! Απλά δεν το έχω!
  36. Κάνω το 80% των αγορών μου από το Internet.
  37. Πάντα ήθελα να κάνω μεταπτυχιακό στην εγκληματολογία. Έκανα την πτυχιακή μου πάνω σε αυτό τον τομέα. Την παρουσίασα και σε Ευρωπαϊκό συνέδριο Ψυχολογίας στο Οσλο. Μετα είπα, άσε που να τρέχω σε FBI και τέτοιες ιστορίες. Άλλαξα τομέα και το πιο κοντινό που έχω σε εγκληματίες είναι να παρακολουθώ μανιωδώς με τον Λάζαρο deadly women!
  38. Είμαι αθεράπευτα ρομαντική οπότε δε θα μπορούσα να αγαπώ άλλον προορισμό περισσότερο από το Παρίσι. Εκεί μου έκανε πρόταση γάμου ο Λάζαρος! Στο μουσείο Rodin (είναι και το μουσείο του έρωτα after all). Έχω ζήσει το απόλυτο παραμύθι με αυτόν τον άντρα σου λέω!
  39. Έχω μια αδυναμία να αξιολογώ τις δυνάμεις μου. Πάντα κάνω άπειρα πράγματα μέσα στην ημέρα, με αποτέλεσμα να με εξαντλώ. Είμαι τρελή multitasker και δεν το λέω απαραίτητα ως προτέρημα! Μικρή είμαι όμως….θα μάθω!!!!
  40. Μέχρι στιγμής έχω πάει σε 3 γιορτές του σχολείου της μεγάλης μου κόρης και έκλαιγα με λυγμούς και στις 3….ναι το ξέρω! Θα μεγαλώσει και θα κάνει ότι δε με ξέρει!
  41. Την ημέρα του γάμου μου, μέχρι να έρθει η ώρα να χτενιστώ και να βαφτώ έβαζα πλυντήρια και έφτιαχνα τυροπιτάκια! Ε, τι? Τόσος κόσμος θα ερχόταν! Να μην έχει κάτι να τσιμπήσει?
  42. Δεν μπορώ να δεχτώ την αδικία και το ψέμα.
  43. Από μικρή είχα το σύνδρομο του Ερυθρού Σταυρού ( νομίζω ότι όλοι σχεδόν στο επάγγελμα μας το έχουν βέβαια). Προσπαθώ να το περιορίσω από όταν μεγάλωσα και κατάλαβα ότι όσο και να θέλω να σώσω εγώ τον άλλον αν ο άλλος δεν είναι πρόθυμος να αλλάξει δεν πετυχαίνει η δουλειά….ψέματα δε θα σου πω! Με πονάει πολλές φορές όταν το βλέπω αυτό ειδικά σε φίλους μου αλλά…….
  44. Έχω 2 τατουάζ και θέλω να κάνω κι άλλα.
  45. Αγαπώ με πάθος τους φίλους μου. Δεν είναι πολλοί αλλά είναι οι σωστοί για εμένα!
  46. Όταν από εδώ και από εκεί μου λένε «αντε και με ένα γιο και μετα είσαι οκ. » δε σου κρύβω ότι μερικές φορές θέλω να τους ρίξω μπουνιά στη μούρη. Γενικά τα μηνύματα που μας περνάει η κοινωνία εμάς τις γυναίκες ότι για να είμαστε ολοκληρωμένες χρειαζόμαστε ένα αρσενικό στη ζωή μας είτε ως γιο, είτε ως σύντροφο τα θεωρώ άκρως επικίνδυνα και ούσα μητέρα δυο χαρισματικών κοριτσιών έχω και μια έξτρα ευαισθησία σε αυτό.
  47. Από όταν παντρεύτηκα κλαίω σε όποιον γάμο πάω όταν φτάνει η νύφη στον γαμπρό, στον πρώτο τους χορό και όταν βλέπω βίντεο που έχουν ετοιμάσει με στιγμές από τη ζωή τους.
  48. Βαριέμαι αφόρητα τα παιδικά παρτυ που καταλήγουν να είναι συζητήσεις μόνο γύρω από τα παιδιά και τα κατορθώματα των παιδιών και μετα πάλι τα παιδιά. Ειλικρινά αναρωτιέμαι….τι συζητούσαν αυτές οι γυναίκες πριν κάνουν παιδιά?
  49. Αγαπώ τα σκυλιά και οι κόρες μου κάθε μέρα μου ζητάνε κουταβάκι
  50. Όταν ήμουνα μικρή ήθελα σαν τρελή να κάνω ιππασία. Δε με άφησαν ποτέ οι γονείς μου γιατί με φόβισαν για το πόσο επικίνδυνο είναι και άλλα τέτοια ωραία! Τώρα κάνουν ιππασία τα παιδιά μου ( η μεγάλη κυρίως γιατί η μικρή απλά πάει βόλτα με το πόνυ) και σκέφτομαι να δοκιμάσω και εγώ….φοβάμαι λίγο!!!
  51. Μου αρέσει να μαγειρεύω και να κάνω τραπέζια σε φίλους!!
  52. Μου αρέσει πάρα πολύ που μεγαλώνω ! Σε 2 μέρες κλείνω τα 30 και σε μια ανασκόπηση μου στα τελευταία 12 χρόνια από όταν ενηλικιώθηκα δε θα άλλαζα τίποτα!!
  53. Δεν έχω μεθύσει στη ζωή μου ποτέ!
  54. Η αγαπημένη μου Σαββατιάτικη συνήθεια φέτος ήταν να πηγαίνω για πρωινό στο Paul με την μεγάλη μου κόρη και να λέμε τα νέα μας, οι 2 μας!!!
  55. Σιχαίνομαι τις κατσαρίδες τόσο πολύ που στο παρελθόν πετάχτηκε μια κάτω από το νεροχύτη και έκλαιγα υστερικά για 20 λεπτά!!!
  56. Όσο μεγάλο τσακωμό και αν έχω ρίξει με τον Λάζαρο ποτέ δεν έχουμε κοιμηθεί χώρια στο τέλος.
  57. Δεν έχω κρατήσει κακία ποτέ σε κανέναν ό,τι και να μου έχει κάνει. Για να καταλάβεις, καμιά φορά μετα από κανέναν τσακωμό με τον Λάζαρο ( από αυτούς που σου έλεγα πριν λίγο) αν θέλω να κρατήσω πόζα, βάζω υπενθύμιση στο κινητό μου το πρωί να μην του μιλήσω.
  58. Λατρεύω να διαβάζω τα έργα του Tenesse Williams. Ακουμπάνε κάτι πολύ δικό μου και με συγκινεί βαθιά. Τόσο που διαβάζοντας τη Λυσσασμένη Γάτα παλιά στο τρένο άρχισα να κλαίω.
  59. Όταν γεννήθηκαν τα παιδιά μου μια από τις πολλές συμβουλές που μου δινόταν από παντού (από συγγενείς μέχρι και από την τελευταία ηλικιωμένη στον φούρνο) ήταν « μην τις έχεις τόση ώρα αγκαλιά γιατί θα κακομάθουν». Λυπάμαι που υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι μια παραπάνω αγκαλιά, ένα περίσσιο χάδι ή ένα ακόμα χιλιοειπωμένο Σ αγαπώ στον σύντροφο τους ( με την δικαιολογία « Ε τι κάθε μέρα θα στο λέω? Αφού το ξέρεις») μπορεί να έχει κάποιο αρνητικό αποτέλεσμα. Εγώ κάθε μέρα αγκαλιάζω τα παιδιά μου όσο πιο πολύ μπορώ, τα χαϊδεύω και τους λέω πόσο σημαντικές είναι στις ζωές μας και ποσό τις θαυμάζω. Και το κυριότερο….δε μου είναι ποτέ αρκετό!
  60. Και last but not least………..
    Έχω δεχτεί bullying στο σχολείο στις τελευταίες τάξεις του λυκείου και δεν το είπα ποτέ σε κανέναν. Όλα μου τα προβλήματα τα έλυνα πάντα μόνη μου! Ευτυχώς γνώρισα τον Λάζαρο και μου έμαθε το « καλά μόνη σου αλλά καλύτερα μαζί»!

Αυτά λοιπόν από εμένα!

Εσείς τι άλλα?

…………..cause is nice to share through parETTYng.

Μάσκες προσώπου που λατρεύω να χρησιμοποιώ!

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σου τις μάσκες προσώπου που χρησιμοποιώ κάθε εβδομάδα. Ναι, καλά διάβασες. Τρία με 4 βράδια την εβδομάδα θα βάλω αυτές τις μάσκες στο προσωπάκι μου γιατί είναι φοβερές. Γιατί μου κάνει καλό. Γιατί με κάνει να νιώθω όμορφα. Και σε τελική ανάλυση γιατί μου αξίζει ! Οφείλω στον εαυτό μου να του αφιερώσω 5 λεπτά για να τον περιποιηθώ. Που βρισκω τον χρόνο? Ε 5 λεπτά ειλικρινά νομίζω όλες μπορούμε να βρούμε για να βάλουμε μια μασκούλα. Που βρισκω το κουράγιο? Ε αυτά θα στα πω σε άλλο post, ξέρεις τα άλλα τα δικά μας….τα πιο προσωπικά! Για την ώρα όμως θα σου πω ότι όταν το αεροπλάνο πέφτει ( χτύπα ξύλο αλλά λέμε τώρα), πρώτα βάζει την μάσκα οξυγόνου η μαμά και μετα την βάζει στα παιδιά της……Κρατά το αυτό για περισυλλογή και θα επανέλθω!!!

Πίσω στις μάσκες μας λοιπόν.

Κάθε βράδυ που θα κοιμηθούν τα κορίτσια μεταξύ 2000- 2030, θα ξεβάψω τα μάτια μου (τις μέρες που είναι βαμμένα δηλαδή γιατί συνήθως τώρα το καλοκαίρι δεν βάφομαι), θα πλύνω το πρόσωπο μου και θα βάλω μασκούλα.

Κατάλαβες? Δεν περιμένω να φάω, να μαζέψω κουζίνα, να μαζέψω το σπίτι και μετα η μασκουλα……Jamais!!! Αν κάνεις οοοολα αυτά οδεύεις ολοταχώς στο κρεβάτι σου χωρίς καμία περιποίηση. Όχι όχι όχι! Η μασκουλα μπαίνει πριν. Πολλές φορές δε αν αργήσουν τα κορίτσια να κοιμηθούν γιατί είμαστε έξω βόλτες, θα γυρίσουμε και μέχρι ο άντρας μου να τους βάλει να φάνε εγώ τσουπ έχω ξεκλέψει 5 λεπτακια έχω κάνει ό,τι σου είπα και μετα βάζω τα κοριτσάκια μου για ύπνο με την ησυχία μου, η μασκούλα δρα και είμαστε όλοι ευχαριστημένοι! Το καλύτερο δε των κοριτσιών είναι να τις μυρίζουν….!!!

Λοιπόν ξεκινάω να σου λέω τι και πως γιατί αν συνεχίσω έτσι μάσκες θα σου τάζω και μάσκες πουθενά!!!

Πρώτη και καλύτερη είναι η μάσκα μου από πράσινο άργιλο. Είναι η απόλυτη μάσκα για λιπαρά δέρματα και με τάση για ακμή. Την χρησιμοποιώ τα τελευταία 3 χρόνια ανελλιπώς, μέχρι και στις διακοπές μου θα την πάρω μαζί γιατί την γουστάρω τρελά! Δεν είναι για κάθε μέρα μιας και μπορεί να δημιουργήσει ξηρότητα (λένε γιατί εμένα ποτέ δε μου έχει προκαλέσει τίποτα τόσα χρόνια). Την χρησιμοποιώ 1 -2 φορές την εβδομάδα. Μετά τον καθαρισμό μου, βάζω την μάσκα σε όλο το πρόσωπο και τον λαιμό( αποφεύγω την περιοχή των ματιών) και την αφήνω από 20 λεπτά μέχρι και 1 ώρα. Την ξεχνάω πολλές φορές, κάνω τις δουλείες μου και την βγάζω μετα από αρκετή ώρα. (βέβαια αυτό ισχύει για την δικιά μου μάσκα, με τον άργιλο που μπορεί εσύ να αγοράσεις θα σου έλεγα να τηρήσεις τις οδηγίες της κάθε εταιρίας). Υπάρχουν μάσκες και σε άλλα είδη- χρώματα αργίλου που είναι κατάλληλες για όλους τους τύπους δέρματος. Περιέχει  καολίνη η οποία είναι γνωστή για την ιδιότητα της να απορροφά το σμήγμα και να ενυδατώνει ταυτόχρονα το δέρμα, αφήνοντας το απαλό. Όταν τη βάζεις για τα πρώτα 2 λεπτακια νιώθεις ένα ευχάριστο κάψιμο θα το πω, αλλά καμμιά σχέση με κάψιμο δεν έχει. Το δέρμα μετα είναι καθαρό και «ξεμπουκώνει» από το σμήγμα. Μάσκες πράσινου αργίλου υπάρχουν άπειρες στο εμπόριο μιας και την συστήνουν όλοι οι δερματολόγοι για δέρματα σαν και το δικό μου ( έχω πάει σε 4 διαφορετικούς, σε αλλά μπορεί να μην συμφωνούσαν αλλά για τον άργιλο όλοι ανεξαιρέτως μου είπαν ότι είναι ό,τι καλύτερο μπορώ να δώσω στο δέρμα μου).

Το επόμενο προϊόν είναι ένα σαπούνι που εγώ χρησιμοποιώ σαν μάσκα. Είναι προϊόν best seller της συγκεκριμένης εταιρίας. Είναι το Northern Soap For Deep facial cleansing της Natura Siberica. Οι beauty bloggers έχουν πάθει παροξυσμό με το συγκεκριμένο σαπούνι οπότε δεν γινόταν να μην το δοκιμάσω. Θα σου πω πολύ περιληπτικά ότι αυτό το σαπούνι παράγεται με βάση ξυλάνθρακα – ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό απορροφητικό, που απορροφά με ευκολία ακαθαρσίες από τους πόρους δέρματος . Είναι πλούσιο σε πολύτιμα έλαια και βιταμίνες. 20160615_210004 Έχει μια μυρωδιά απίθανη (!!!!) πικραμύγδαλο ή κάπως έτσι. Είναι έντονη βέβαια οπότε αν δεν είναι του γούστου σου αυτές οι μυρωδιές μπορεί και να σου είναι ελαφρώς δυσάρεστο. Το αποτέλεσμα όμως που αφήνει είναι φοβερό. Είναι σαπούνι είπαμε. Οπότε σε στεγνό πρόσωπο, με το ειδικό σφουγγαράκι που περιέχει η συσκευασία, το βρέχεις και απλώνεις το προϊόν στο πρόσωπο σου, αποφεύγοντας πάντα την περιοχή των ματιών και των χειλιών. Κανονικά κάνεις λίγο μασάζ και το ξεπλένεις. Εγώ προσωπικά επειδή έχω λιπαρό δέρμα το αφήνω 10 λεπτακια και ξεπλένω μετα.  Σου αφήνει το πρόσωπο πολύ καθαρό αλλά χωρίς να «τραβάει». Σου είπα ότι είναι μαύρο κατράμι ε? Looking good #not. Έχει πάρει και βραβείο Καλύτερο προϊόν φροντίδας προσώπου Γαλλία- Παρίσι 2014.  Το βρίσκεις on line στο www.natura-siberica.gr. Κοστίζει 15 euros και περιέχει 120ml. Σου φτάνει για πολλούς μήνες μιας και το χρησιμοποιείς 2 φορές την εβδομάδα. (ακόμα και τωρα που σου γράφω το ανοίγω, το μυρίζω και τρελαινομαιιιιι!)

Συνεχίζω με τις μασκουλες μου από την Apivita. Έχω να σου πω ότι αυτό που έχει κάνει η συγκεκριμένη εταιρία με το να έχει σε ατομικά φακελάκια τις μάσκες της πολύ μου αρέσει γιατί μου δίνει τη δυνατότητα με λιγότερο από 3 euros να αγοράσω διπλό φακελάκι μάσκας που είναι για 2 φορές άρα για 2 εβδομάδες ( καθόλου κακό αν το σκεφτείς οικονομικά). Έτσι μπορώ να έχω πολλά διαφορετικά είδη από μάσκες, να μην συνηθίζει το δέρμα μου σε μια και χωρίς να χρειάζεται να ξοδέψω μια περιουσία.

Πρώτη πρώτη είναι η Express gold with Pricky Pear, μάσκα ενυδάτωσης & αναζωογόνησης με φραγκόσυκο. Φοβερή μάσκα για αυτό ακριβώς που λέει. Ενυδατώνει βαθιά και αναζωογονεί το δέρμα άμεσα. Όταν νιώθω το δέρμα μου κάπως αφυδατωμένο, ειδικά με μια κρέμα που βάζω τελευταία από το φαρμακείο για την ακμή και ξηραίνει το δέρμα, η μάσκα αυτή κάνει θαύματα. Την βάζω βράδια μετα τον καθαρισμό μου αλλά την έχω βάλει και 20 λεπτακια σε καθαρό πρόσωπο πριν βγω και κάνω μακιγιάζ. Την ξέπλυνα, έβαλα ενυδατική και μετα primer και make up και το δέρμα μου έδειχνε τόσο λαμπερό και ξεκούραστο που ήταν σαν να είχα κάνει 2ωρο μεσημεριανό υπνακο. Συν του ότι το make up έστρωνε χωρίς ψεγάδια στην επιδερμίδα.  Σου λέω είναι φοβερή.

Για πιο ήπια ενυδάτωση αλλά εξίσου καλές είναι οι Express beauty with Aloe και η  Express beauty with sea lavender. Και οι 2 είναι ενυδατικές. Και οι 2 βοηθούν να δείχνει το δέρμα πιο λαμπερό και καθαρό. Μου αρέσουν αλλά όχι σαν την προηγούμενη. Αν όμως δεν έχεις πρόβλημα με ξηρότητα στο δέρμα και έχεις ένα κανονικό δέρμα τότε ξεκίνα από εδώ καλυτέρα.

Σειρά έχει η Express beauty with Pomegranate, που είναι μια μάσκα αναζωογόνησης και λάμψης. Ωραία μάσκα, κάνει αυτό που υπόσχεται, δίνει όντως λάμψη. Για μια φορά στο τόσο δεν είναι κακή. Όλοι θέλουμε λίγη λάμψη after all. Εάν έχεις κάποιο spray με βιταμίνη C η κάποιο seroum με βιταμίνη C τότε έχεις μια ιδέα της λάμψης που δίνει στο πρόσωπο ένα τέτοιο προϊόν.( εγώ χρησιμοποιώ ένα από το body shop και είναι πολύ ωραίο). Αν δεν έχεις ξεκίνα με τη μάσκα αυτήν και για τα υπόλοιπα θα σε ενημερώσω σύντομα!

 

Τέλος, θα σου πω για την μάσκα με άγριο τριαντάφυλλο του Κορρε. Είναι μια μάσκα ύπνου, που σημαίνει ότι μετα τον καθαρισμό σου το βράδυ την απλώνεις και την αφήνεις να δράσει όλο το βράδυ. Μην φαντάζεσαι τώρα εσύ καμία μάσκα βαριά και λες πως να κοιμηθείς με αυτήν. Σαν παχύρευστη κρέμα νύχτας είναι, την απλώνεις στο πρόσωπο σου μισή ωρίτσα πριν κοιμηθείς για να στεγνώσει λίγο και μετα είσαι έτοιμη για ύπνο. Προσωπικά η συγκεκριμένη μάσκα δε μου άρεσε- δε μου ταίριαξε. Την δοκίμασα 4 φορές ( της έδωσα ευκαιρίες δεν μπορείς να πεις) αλλά δε με κέρδισε. Δεν μου έκανε τίποτα διαφορά, η σύσταση της ήταν αρκετά κολλώδης όπως σου είπα, και αισθανόμουνα το δέρμα μου βαρύ και μετα το πρωί που ξυπνούσα ένιωθα σαν να κοιμήθηκα σε τροπική ζούγκλα, με υγρασία 100000% και το δέρμα να γυαλίζει φοβερά. Και ακόμα και μετα που την ξέπλυνα μου άφηνε μια αίσθηση μη-καθαριότητας.

Γενικά εμένα μου αρέσουν τα προϊόντα να αφήνουν μια φρεσκάδα στο πρόσωπο, μια λάμψη και μια όψη ελαφριά σαν να μην φοράς τίποτα. Όλες αυτές τις μάσκες στις συνιστώ, αλλά πάντα με τη σύμφωνη γνώμη του δερματολόγου σου.

 

Εσύ ποια θα δοκιμάσεις πρώτα?

 

………….cause in parETTYng we love beauty!

 

Να είσαι καλά  !

Ο παράδοξος τρόπος που έμαθα στις κόρες μου να μοιράζονται τα παιχνίδια τους!!!

Πριν από λίγο καιρό είπαμε να πάμε με τα κορίτσια σε ένα παιδικό θέατρο. Στο τέλος της παράστασης τα παιδιά εκλήθησαν να παίξουν με ό,τι αντικείμενο υπήρχε στο σκηνικό. Βουρ όλα τα παιδάκια στη σκηνή. Κάθισα λοιπόν και παρατηρούσα πως αλληλοεπιδρούσαν τα παιδιά μεταξύ τους (καλά μη νομίζεις ότι μπορούσα και πολύ. Πιο πολύ αλληλεπίδραση μαμάδων έβλεπα……..ξέρεις αυτές που είναι μονίμως πίσω από τον Κωστάκη και την Μαιρούλα και ζητάνε εκ μέρους των παιδιών τους το παιχνίδι από το άλλο παιδάκι και δεν αφήνουν τα παιδιά να αναπτύξουν social skills? Ε αυτές! Καλά άσε….θα σου πω άλλη φορά για αυτές τις μαμάδες γιατί τις έχω άχτι).

AAAAAAANYWAYYYYYYYYYYY!!! Η μεγάλη μου η κόρη πήρε στα χέρια της ένα μεγάλο μπαλόνι. Γενικά όλα τα παιδάκια ήθελαν το μπαλόνι μιας και ήταν ο πρωταγωνιστής της παράστασης. Με το που το έπιασε έπεσαν πάνω της τα άλλα παιδάκια ( συγγνώμη μαμάδες ήθελα να πω) γκρινιάζοντας και προσπαθώντας να της το πάρουν με το ζόρι από τα χέρια. Παρακολουθώ το σκηνικό και κυρίως την διαχείριση της κόρης μου. Δε μασάει σε κάτι τέτοια γενικά. Το σήκωνε ψηλά και δεν το έδινε. Να την τραβάνε και εκείνη να το κρατάει με δύναμη. Ώσπου μπαίνουν οι μαμάδες μπροστά…φυσικά….και όχι για να χρησιμοποιήσουν την ευκαιρία να εκπαιδεύσουν το παιδί τους στο πως ζητάμε ένα αντικείμενο όταν το έχει ένας άλλος ( ήταν μια καλή ευκαιρία ομολογουμένως να διδάξουν στο παιδί ότι όταν θέλω κάτι που έχει ο άλλος δεν ορμάω πάνω του με το ζόρι. Το ζητάω ευγενικά. Βέβαια όποιος έχει μπει σε μαγαζί ΖΑRA στις εκπτώσεις στο γυναίκειο τμήμα μπορεί εύκολα να καταλάβει από που αυτά τα παιδάκια ΔΕΝ έχουν μάθει τρόπους). Επενέβησαν για να πουν στην κόρη μου να δώσει το μπαλόνι.

Επ….τι έγινε? Ήρθαν τα μεγάλα μέσα? Ήρθε η ώρα να επέμβω. Είναι άνισο να αφήσω το 4χρονο παιδί μου απέναντι σε τρελαμένες μαμάδες κακομαθημένων παιδιών (τι εννοείς πως μπορώ και τα αποκαλώ κακομαθημένα? Νομίζω είναι ο ορισμός του κακομαθημένου το παιδί που νομίζει ότι η κοινωνία του χρωστάει τα πάντα και έχει δικαίωμα να παίρνει ό,τι γουστάρει  χωρίς να ρωτάει και με τη μαμά από δίπλα να σιγοντάρει το κακομαθημένο ναρκισσιστικό του παραλήρημα).

Πάω λοιπόν στην κόρη μου, αγνοώντας παντελώς την άλλη μαμά και της λέω ¨ Αγάπη μου, έχεις δίκιο. Δεν είναι καθόλου ευγενικό που σου αρπάζουν το μπαλόνι από τα χέρια.¨. Η άλλη μαμά συνεχίζει «έλα κοριτσάκι, δώσε τώρα το μπαλόνι στα άλλα παιδάκια»

Αγνοώντας την παντελώς και πάλι ( σου είπα για την ικανότητα που έχω να αγνοώ κάποιον που με ενοχλεί τόσο πολύ που χρειάζεται καθρεφτάκι για να δει αν είναι ζωντανός?) λέω στην κόρη μου « Παίξε λίγο εσύ μιας και το πήρες πρώτη το μπαλόνι και μετά δωστο στα άλλα παιδάκια, οκ?».  « Μα δε με αφήνουν να παίξω μαμά. Με τραβάνε» μου απαντάει. Και της λέω « έχεις δίκιο αγάπη μου. Δεν είναι καθόλου ωραίος τρόπος αυτός!»…….

Μουγκα η άλλη μαμά. Πήρε το κουράγιο να πει στο παιδί της να περιμένει  και μπόρεσε η κόρη μου επιτέλους να περιεργαστεί αυτό το μπαλόνι για τα υπόλοιπα 30 δευτερόλεπτα που ήθελε. Τόσο ήταν…..

Το πως πρέπει να μάθουν τα παιδιά μας να μοιράζονται είναι ένα φλέγον ζήτημα στις μαμαδοσυζητησεις αλλά και όχι μόνο. Έχω βρεθεί άπειρες φορές μπροστά σε σκηνικό όπου παιδάκι Α ζητάει επίμονα το παιχνίδι του παιδιού Β. Το παιδί Β δε θέλει να το δώσει. Το παιδί Α κλαίει. Η μαμά του παιδιού Β το πιέζει να δώσει το παιχνίδι του στο παιδί Α  λέγοντας «έλα για λίγο δωστο πια και θα στο ξαναδώσει. Πως κάνεις έτσι? Εμείς είμαστε καλά παιδάκια (καλά αυτό το εμείς το αφήνω ασχολίαστο για την ώρα), μοιραζόμαστε τα παιχνίδια μας ». Μα γιατί πρέπει σώνει και ντε να το δώσει? Δικό του δεν είναι? Θες να έρθω εγώ να σου πάρω την μπουκιά από το στόμα την ώρα που τρως κάτι που επιθυμείς πολύ?

Να σου πω τον παράδοξο τρόπο που εγώ χρησιμοποιώ και οι κόρες μου μοιράζονται τα παιχνίδια τους? Τους επιτρέπω να ΜΗΝ τα μοιράζονται. Σε μπέρδεψα? Άκου να δεις πως λειτουργεί. Όταν παίζει η μεγάλη μου η κόρη με ένα δικό της παιχνίδι και πάει η μικρή και θέλει να το πάρει η μεγάλη πολλές φορές θα στραβώσει. Ακόμα και αν η μικρή ρωτήσει ευγενικά η μεγάλη και πάλι μπορεί να μην θέλει. Εκεί λοιπόν αντί να της πω « έλα ρε αγαπούλα μου δωστης το παιχνίδι/παίξτε μαζί/είναι μικρούλα μωρέ και δεν καταλαβαίνει (καλά αυτό το τελευταίο με το μικρούλα και δεν καταλαβαίνει δεν ξέρω ποιος το διέδωσε αλλά μιλάμε για μεγάλη αυταπάτη)» προτιμώ να της πω « αν θες να το μοιραστείτε οκ. Αν όχι, δικό σου είναι. Ό,τι θες κάνε!» Ε αυτό είναι! Άπαξ και δώσεις στο παιδί την ευκαιρία να αποφασίζει μόνο του και δεν το ευνουχίζεις παίρνοντας εσύ τις αποφάσεις και που άμα δεν στις εκπληρώσει του φοράς και μια ταμπέλα του « κακού/ανυπάκουου/δύσκολου» παιδιού, το κέρδισες το παιδί. Εφτά στις 10 φορές με αυτόν τον τρόπο τα κορίτσια μου παίζουν αρμονικά . Ε στις υπόλοιπες 3 τι θες? Παιδιά είναι! Εννοείται θα τσακωθούν και θα διαφωνήσουν. Μην είμαστε υπερβολικοί στις απαιτήσεις μας γιατί γυρίζει μπούμερανγκ πολλές φορές!

Ξέρεις τι έχω παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια που είμαι μαμά? Οι άνθρωποι που δυσκολεύονται να μοιραστούν κάτι που τους ανήκει με κάποιον ή αυτοί που δύσκολα θα σου κάνουν μια εξυπηρέτηση είναι αυτοί που έχουν έλλειμμα αγάπης και προσοχής. Το ξέρω, το παραδέχομαι. Η κατάσταση μου είναι μη αναστρέψιμη, μέσα μου κρύβω ένα καταπιεσμένο παιδί των λουλουδιών, αλλά τι να κάνω? Ειλικρινά όπου γυρίσω, ό,τι και να δω για εμένα όλα εκεί καταλήγουν. Είναι οι άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν επαρκώς ή ακόμα χειροτέρα αγαπήθηκαν με τρόπο όχι συστηματικό , με  γονείς που ανάλογα με τα φεγγάρια ήταν παρόντες ή απόντες δημιουργώντας σύγχυση στο παιδί που δεν ήξερε τι να περιμένει. Αυτά τα παιδιά μεγάλωσαν και έγιναν ενήλικες που είναι πεινασμένοι …….και όπως όλοι ξέρουμε ο πεινασμένος δε θα μοιραστεί εύκολα το πιάτο του…..

Καταλαβαίνω ειλικρινά την επιθυμία που έχουν όλοι οι γονείς να μεγαλώσουν παιδιά που μοιράζονται, που δεν σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους και είναι ευαίσθητα για τον διπλανό τους. ΟΜΩΣ πως περιμένω από το παιδί μου να είναι πρόθυμο να μοιράζεται όταν μεγαλώνει νιώθοντας ότι ανά πάσα στιγμή το αντικείμενο που έχει στα χέρια του μπορεί και να του το πάρουν ( και να το πουν και κακό παιδί εάν αντιδράσει)? Και υστέρα, πως περιμένω το παιδί μου να αντιδράσει σε κάτι που το ενοχλεί όταν εγώ το έχω μαλώσει όταν αντέδρασε για κάτι που το ενόχλησε και το είπε?

Να σου πω κάτι?

Θεωρώ μεγάλο προσόν για έναν άνθρωπο να μπορεί να βγαίνει μπροστά, να υπερασπίζεται τον εαυτό του και τα θέλω του και να διεκδικεί το δίκιο του. Γι’ αυτό και εγώ όταν αρνείσαι να δώσεις το παιχνίδι που παίζεις σε ένα άλλο παιδάκι την στιγμή που στο ζητάει, σε καμαρώνω!! Σε καμαρώνω που έχεις άποψη και δεν παρασύρεσαι από τις πιεστικές μαμάδες γύρω τριγύρω! Σε καμαρώνω που έχεις την αυτοπεποίθηση να πεις « όχι, δε θέλω τώρα να στο δώσω» και να θέσεις τα όρια σου. Και έπειτα, σε καμαρώνω πως διαχειρίζεσαι τις συνέπειες της πράξης σου. Γιατί ναι, έχει και συνέπειες αυτό! Αλλά δεν έχει σημασία. Έτσι μαθαίνεις στη ζωή! Και είναι σπουδαίο να μαθαίνεις από τις δικές σου πράξεις και όχι από τα δικά μου κηρύγματα. (σου υπόσχομαι να το θυμάμαι αυτό όταν μας χτυπήσει την πόρτα η άτιμη εφηβεία!!).

Και αν κάπου τα βρεις σκούρα, γύρνα και κοίτα πίσω σου…εκεί είμαι!!

……teach your kids how to share the  parETTYng  way!

Να είσαι καλά!